یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
خیابان قلم
عناوینی که قبل و بعد از نام شیراز قرار می گیرد یکی دو تا نیست و الحق و والانصاف اغراق آمیز هم نیست چرا که شیراز شایستگی برخورداری از تمامی صفات و عناوینی که تداعی کننده ی فرهنگ و تمدن و دانش و زیبایی است را دارد. صدها اثر تاریخی و فرهنگی دارد، دانشگاه ها و مراکز متعدد آموزش عالی دارد، چندین حوزه علمیه دارد، پزشکان حاذق دارد، مهندسین برجسته دارد، مفاخر ادبی با آوازه ی جهانی دارد، فیلسوفان شهیر و صاحب مکتب دارد، در بسیاری از هنرها خصوصاً هنرهای تجسمی رتبه و جایگاه کشوری و حتی جهانی دارد، آثار باستانی پیرامون شیراز تنوعی دارد که نه تنها در هیچ کجای کشور که در هیچ کجای جهان مثل و مانندی نمی توان برای آن سراغ گرفت. به موازات این ویژگی ها، شیراز داعیه دار پایتختی کتاب، پایتختی جوانان جهان اسلام، قطب پزشکی، قطب الکترونیک، قطب کشاورزی و خواهرخواندگی با بسیاری از شهرهای صاحب نام جهان است. ولی این شهر خیابانی ویژه مبادلات فرهنگی و یک بازار دائمی کتاب ندارد. خیابانی مثلاً به نام خیابان قلم.
با گشت و گذاری در خیابان های شیراز شما می توانید فروشگاه ها و مغازه هایی را ببینید که اجناس مشابهی می فروشند و در کنار یکدیگر قرار گرفته اند و به اصطلاح بورس تشکیل داده اند. ده ها مغازه کفش فروشی، ده ها مغازه طلافروشی، ده ها مغازه کت و شلوارفروشی، ده ها مغازه پارچه فروشی و بسیاری از صنوف دیگر مثل مبل فروشی و بوتیک و البسه و… که در نقاط مختلف شهر قرار گرفته اند و هر کسی که بخواهد می تواند بدون سرگردان شدن در شهر با مراجعه به منطقه ای خاص انواع گوناگونی از جنس مورد نظر خود را ببیند و قیمت کند و انتخاب نماید. البته ما از بانک هایی سخن نمی گوییم که تمامی شهر را قرق کرده اند و به اذعان مسئولین و برخی مقامات نه تنها به رونق اقتصادی یاری نمی رسانند بلکه از موانع تحقق اقتصاد مقاومتی هم هستند! (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
پسماندهای فرهنگی
هر ملتی فراخور داشته های فرهنگی و پیشینه ی تمدنی هنگام مواجهه با بحران های تاریخی در راستای تلاش برای بقا و موجودیت خود ویژگی هایی بروز می دهد که بعدها توسط مورخین و جامعه شناسان مورد تحلیل و ارزیابی قرار می گیرد و در تاریخ به ثبت می رسد‏.‏ برای نمونه نظم و دیسیپلین آلمانی ها‏،‏ تلاش برای دستیبابی به تکنولوژی برتر از سوی آمریکایی ها‏،‏ میهن دوستی ژاپنی ها و مقاومت سرسختانه ی روس ها در جریان جنگ جهانی دوم به نام آنها ثبت شده است‏.‏ آنچه نویسنده ی یادداشت به دنبال آن است این که بهره گیری از همین ویژگی ها به عنوان میراث گرانسنگ جنگ در زمان صلح به کمک همین کشورها شتافت و به جبران آنچه در بحبوحه ی جنگ از دست داده بودند انجامید‏.‏
آنچنان که آلمانی ها نظم و دیسیپلین زمان جنگ که عامل توفیقات اولیه آنها بود را وارد زندگی و صنعت و مناسبات اجتماعی خود کردند و به اینجا رسیدند‏،‏ آنچنان که ژاپنی ها وطن دوستی و سختکوشی زمان جنگ را به بدنه ی جامعه خود تزریق کردند و موفق به جبران عقب ماندگی ها شدند‏،‏ آنچنان که آمریکایی ها پس از جنگ دوم جهانی نیز همواره به دنبال حفظ برتری تکنولوژی خود به عنوان عامل پیروزی در جنگ بوده اند‏.‏ آنچه مسلم است ضرورتی برای تداوم تمامی رفتارهایی که یک ملت در طول جنگ از خود بروز می دهند وجود ندارد چرا که برخی رفتارها ویژه زمان جنگ است نه صلح بلکه تنها باید بر نهادینه کردن ویژگی هایی پافشاری کرد که در زمان جنگ تعیین کننده و کارساز بوده و در زمان سازندگی و صلح نیز راهگشاست از این رو حراست از برخی ارزش های برجسته در طول جنگ تحمیلی تضمین کننده ی هویت ماست برای نمونه اگر فداکاری را به عنوان یکی از صفات برجسته شهدا در ابعاد گوناگون زندگی به کار گیریم بسیاری از موانع توسعه را پشت سر خواهیم گذاشت‏.‏ (ادامه…)