سرمقاله
محمد عسلی
عدم پرداخت پول بنزین هواپیمای آسمان را زمین¬گیر کرد
چند سالی است بدهی شرکت¬های هواپیمایی بابت بنزین مصرفی خبری می¬شود اما هنوز مسأله حل نشده و چونان زخمی کهنه و ناسور شده مدام دهان باز می¬کند تا به جایی که دیروز پرواز شماره ۳۷۷۴ هواپیمایی آسمان از تهران به مقصد شیراز به علت بدهی اجازه پرواز نیافت و مسافران آن سرگردان شدند.
متأسفانه مدت مدیدی است کسی پاسخگوی توقف و یا تأخیر پرواز هواپیماهای مسافربری نیست.
دیروز بعدازظهر هم زیرنویس کانال شبکه خبر دال بر تأخیر ۴ ساعته پرواز آسمان از بندرعباس به تهران بود.
سؤال: آیا تاکنون ضرر این تأخیرها به مسافران را برآورد کرده¬ایم؟
هر چند میزان تأخیرها به حدی است که همه به آن عادت کرده¬ایم و مسئولین هم زیرسبیلی از زیر بار مسئولیت شانه خالی می¬کنند.
استادی که قرار است در یک رفت و برگشت در کلاس درس دانشگاه حاضر شود و صدها دانشجو در انتظار وی نگران از اتلاف وقتند؛
پزشکی که بیمارانش در بیمارستان منتظرند تا توسط او معالجه و جراحی شوند؛
مهندسی که می¬باید از پروژه¬ای بازدید کند تا ادامه کار میسر شود؛
تاجری که برای انجام قرارداد عده¬ای را در انتظار نشانده؛
و یا سخنرانی که قرار است در افتتاح و بازگشایی پروژه¬ای شرکت کند و خبر آن افتتاح بسته به حضور اوست.
و هزاران مسافر دیگری که هر یک به نوعی برای صرفه¬جویی در وقت و بموقع رسیدن قصد پرواز دارند متحمل خسارات مالی، روانی و بعضاً آبرویی می¬شوند. (ادامه…)
- یکشنبه ۲ آبان ۱۳۹۵
- سرمقاله
یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
اگر به خود نیاییم
اگر از روی کنجکاوی تمامی آنچه که در بهشت وعده آن به درستکاران داده شده را فهرست کنیم و میزان برخورداری خود در دنیا را از نعمت های بهشتی بسنجیم، متوجه می شویم که چه فاصله ای از بهشت داریم. قبل از هر چیز باید گفت: بهشت در نظر انسان ها به معنای بهترین مکان است و طبیعی است که در چنین مکانی نعمت هایی وجود داشته باشد که دسترسی به آن در دنیا آرزوی هر کسی است. برخی از نعمت های بهشتی نظیر جاودانگی قابل دستیابی در دنیا نیست. بیکرانگی عرصه ی حیات و گستردگی آن که در قرآن مورد اشاره قرار گرفته به گونه ای که عرض بهشت به اندازه آسمان ها و زمین توصیف شده بیانگر پاسخگویی به آرزوی انسان ها برای جولان در عرصه ای لایتناهی است. ضمن این که در آنجا خوبان با همسرانشان که آنها نیز حتما باید خوب باشند همنشین هستند، حور و غلمان هم که جای خود دارد، مضاف بر این که اهل بهشت روبروی یکدیگر به تخت ها تکیه می زنند و محصول همنشینی و مصاحبت آنها غیبت و تهمت و حرف مفت و لغو و سخنان گناه آلود نیست بلکه سلاما سلاما هر چه می گویند بر نشاط و خوشی آنها می افزاید. ناگفته نماند که در بهشت اگرچه تفکیک جنسیتی وجود ندارد اما برای آن مراتب و درجاتی ذکر کرده اند که هر کس فراخور جایگاهی که در نزد خداوند دارد در مرتبه ی خاص خود قرار می گیرد. (ادامه…)
- شنبه ۱ آبان ۱۳۹۵
- سرمقاله
