یادداشت
محمد عسلی
حج خونین و عاقبت آل سعود
همیشه اینگونه بوده است که اهمیت هر کاری به موضوعیت آن مربوط است. حج یکی از فروعات اسلام است که برای افراد مستطیع واجب است و آن را اعمالی است که از قدیم‌الایام تاکنون حجاج به آن تن در داده‌اند. برای متولیان مکه و مدینه مهم‌ترین وظیفه اهمیت دادن به حج و فراهم نمودن مقدمات و تمهیدات مراسم حج است.
پادشاهان عربستان سعودی که خود را خادم‌الحرمین و حج را محور وحدت مسلمین می‌دانند می‌باید تمامی هم و غم خود را در هر چه بهتر برگزار نمودن مراسم حج به کار گیرند نه آنکه حج را وسیله‌ای برای پنهان شدن در پشت آن برای عیاشی و خوش‌گذرانی، قدرت‌نمایی و وابستگی و جنگ با هم‌کیشان و هم‌دینان خود قرار دهند.
متأسفانه، ساخت و سازها و هزینه‌های گزافی که تاکنون صرف احداث هتل‌های آنچنانی شده که مناره‌های خانه خدا هم زیر سایه آنها پنهان کرده‌اند همه جنبه اقتصادی و سرمایه‌گذاری برای درآمد بیشتر دارند. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
حج، فرصتی زیر تیغ تهدید بی کفایتی آل سعود
مسلمانان برخوردار از استطاعت بر اساس دستور‌العمل الهی موظف هستند که حداقل یکبار با شرکت در مناسک حج ضمن حضور در یک همایش بزرگ و به جای آوردن آداب آن زمینه تعامل فکری و عملی در راستای بهبود اوضاع جامعه مسلمین را فراهم آورند، اما متأسفانه متولیان و دست‌اندرکاران این کنگره بزرگ دینی در عربستان روی دستاوردهای اقتصادی این کنگره بزرگ دینی نسبت به دستاوردهای فرهنگی آن تأکید دارند.
اخباری که هر ساله از نتایج این همایش بی‌نظیر به گوش می‌رسد به جای آن که معطوف به همگرایی بیش از پیش مسلمانان باشد به حوادثی مربوط می‌شود که ریشه در بی‌کفایتی آل سعود دارد و جهانیان نیز به اینگونه خبرها عادت کرده‌اند در حالی که جهان اسلام با مسایل متعددی مواجه است که طرح و رایزنی پیرامون چگونگی عبور از آنها می‌تواند به نزدیکی ملیت‌های گوناگونی که مسلمان بودن یکی از وجوه مشترک آنهاست کمک کند. پر واضح است که نزدیکی مشی سیاسی آل سعود به کانون‌های قدرت اقتصادی و سیاسی در جهان روی چنین رویکردی تأثیر غیرقابل انکاری دارد لذا این رژیم بر اساس تعهدات پشت پرده‌ای که با بهره‌برداری‌کنندگان از وضعیت اسف‌بار خاورمیانه دارد اجازه نخواهد داد که کنگره حج تبلور همگرایی و کانون اصلی واکنش مسلمانان به عملکرد دولت‌های استثمارگر باشد. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
چند و چون جنگی تمام عیار
وقوع انقلاب در هر کشوری در گام‌های اولیه اقلیتی را می‌کوچاند و از دایره قدرت خارج می‌کند و اکثریتی با مطالبات گوناگون در میدانی بزرگ فراخور ظرفیت‌های فرهنگی و در چارچوب اقتضائات اجتماعی و اقتصادی و بن‌مایه‌های تمدنی و شرایط منطقه‌ای و جهانی، تکاپویی رقابت‌آمیز را برای اولویت‌بخشی به مطالبات خود و تعیین سیستم و مکانیسم حکومتی خاصی که می‌تواند آنها را به اهدافشان نزدیک کند، آغاز می‌کنند. بدیهی است که انقلاب همواره به اراده‌ی اکثریت روی خوش نشان می‌دهد، اکثریتی که در یک فضای آمیخته با شعار و التهاب و تراکم مطالبات و شتابزدگی برای تحقق اهداف سر از پا نمی‌شناسند. (ادامه…)