یادداشت
محمد عسلی
آلودگی‌ها و آلاینده‌ها
وقتی از کنار جوی‌های پر از لجن و بدبوی خیابان‌ها در فصل تابستان عبور می‌کردیم، جلو بینی‌مان را می‌گرفتیم و سعی می‌کردیم از آنجا فاصله بگیریم، اما اینک چنان به بوهای بد و نامطبوع عادت کرده‌ایم که دیگر بوی لجن در مشام ما احساس نمی‌شود.
بوی آلودگی‌های هوا که از سوختن بد نفت، بنزین، گازوئیل، روغن موتور، دودکش کارخانجات، فرسایش لاستیک اتومبیل‌ها، بوی لنت سوخته، سوزاندن آشغال‌ها، بوی سوختن چربی غذاهای فست‌فودی و بوی تند عطر و ادوکلن‌های تقلبی وارداتی، بوی بدن‌های عرق کرده در ازدحام جمعیت پیاده‌روها، بوی لاشه‌های حیواناتی که در جاده‌ها افتاده و استحاله شده‌اند و بوهای دیگر که ذکر آنها در این کوتاه نوشتار نمی‌گنجد.
همه این آلودگی‌ها که مشام آزارند، عادت شده‌اند چون دیگر مثل پنجاه سال قبل آدم بدماشین پیدا نمی‌شود که وقتی بوی بنزین یا گازوئیل به مشامش برسد حالت تهوع پیدا کند. (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
دنیا در جنگ
آرام و بی‌صدا، مثل حرکت موریانه‌ها در دل تنه درختان جنگل، خورده می‌شوند ذره ذره اصالت‌ها، بافت‌های محبت، آوندهای حیات‌رسان و شالوده‌های مقاومت…. گاه همه چیز طبیعی به نظر می‌رسد؛ پوسته‌ها و سطوح کم‌عمق سپر و محافظ باورمندی‌اند. اما تندباد حوادث به یکبار همه را بر روی زمین خم می‌کند، آنگاه آثار جنگ هویدا می‌شود.
امروز مرزهای آزاد در نمایشی مضحک راه‌های ورود پناه‌جویان را می‌بندند اما مرگ تجربه شده ترس نمی‌شناسد. زنان و کودکان بی‌سلاح از سیم خاردار عبور می‌کنند و پلیس‌ها به مترسکی می‌مانند که یکی پس از دیگری تسلیم می‌شوند…
در نشست پارلمانتاریست‌ها پرده‌ها کنار می‌روند و دم خروس از زیر لباس دروغگویان تصویر روان تلویزیون‌ها می‌شود تا قسم دروغ حضرت عباس دیگر کاربرد نداشته باشد. (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
پیامدهای فاجعه ۱۷ شهریور
برداشتی از مرکز اسناد انقلاب اسلامی
برخورد خونین نیروهای ارتشی، نظامی و پلیس شاه با راهپیمایان میدان ژاله که به کشته و مجروح شدن هزاران نفر انجامید نه تنها کمکی به شاه نکرد، بلکه مردم را نسبت به حضور بیشتر در راهپیمایی‌ها و مقابله با رژیم مصمم‌تر کرد به گونه‌ای که افراد مردد را هم به خیل قیام‌کنندگان آورد.
ماروین زونیس نویسنده کتاب شکست شاهانه که آقای اسماعیل زند و خانم بتول سعیدی آن را ترجمه کرده‌اند در تحلیلی از واقعه ۱۷ شهریور آورده است: «بعد از این قتل عام بسیاری از ایرانیان به صف مخالفین رژیم پیوستند و آنان که در صف مخالفین بودند به خواسته‌هایشان افزودند. برای اولین بار رهبران مذهبی میانه‌رو اظهار داشتند که قتل عام میدان ژاله نشان می‌دهد که اصلاح رژیم پهلوی غیرممکن است و شاه می‌بایست برود…» (ادامه…)