تنها روزنه ی امید

اسماعیل عسلی

گســتره ی خاورمیانــه از نبود دموکراســی، فقر فرهنگی، توســعه نیافتگی و عــدم بلوغ احزاب و گروههــای سیاســی رنــج میبرد و شــرایط کنونی آن بی ارتباط با این عوامل نیســت. تلقی شخصیتهای سیاســی از قدرت به عنوان یک امتیــاز خصوصــی و قبیلــه ای و گروهی و در ایده آل ترین شــکل آن فرقــه ای موجب گردیده کــه گردش و انتقال قدرت نیــز آرامش را برای مــردم منطقه به ارمغان نیاورد. (ادامه…)

استاندار فارس و آرزوهایش
محمد عسلی
بعد از ســالیان که جسم و جان را بر سر تلاش و مجاهدتی گذاشــته باشــی که اهم آن حفظ نظام اســت با آن همه معضلات و معذورات و بگومگوهای این و آن در شــرایط ســخت و دشــواری که هر گوشه از این اســتان پهناور با ترکیبی از اقوام و مذاهب خواسته هایی دارند و آرزوهایی و تو به جای استفاده از فرصتهای طلایی برای برنامه ریزی و مدیریت، مدام ســؤال و جواب شــوی که چرا این کار را کــردی یا نکردی دلــت میخواهد چــه کاره بودی و چه وظایفی را در چه شرایطی به عهده میگرفتی؛ اگر استاندار بودی؟ این سؤالی است که هر استاندار یا حاکمی که در هر استانی از این مملکت دل مشــغول کار است از خود میکند و برای آن جوابــی نمییابد، زیرا انقلاب اســلامی از آغاز پیدایش تاکنون نه فقط برای هر مســئولی آرامش و اســتراحت در پی نداشته بلکه چونان موجی مدام در حال حرکت و پرتاب اســت تا این دریای متلاطم هویت و خروش خود را نشان دهد و ملت نیز از این ناآرامی و تلاش دور نبوده است. (ادامه…)

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت
محمد عسلی
اگر در ســن ۹۰ سالگی بتوانی در زمستانی سرد، یخ قطور حوض حیاط خانه را بشکنی و در عمق آن شــناور شــوی تا پس از تطهیر در زلال باور، ســرمای بامدادی را بر استخوان دست و صورت تحمل کنی و به نماز بایســتی بدان امید که خدا و امام زمانــت از تو راضی باشــد، چگونه آدمی هستی؟ (ادامه…)