یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
میان ماه من تا ماه گردون…
به دنبال وقوع چندین انفجار و یک سلسله تیراندازی در پاریس شاهد واکنش‌های شدیدی نه تنها از سوی دولتمردان اروپایی بلکه افکار عمومی در غرب بودیم. در حالی که پیش از آن نمونه‌های فراوانی از ترور و خشونت در عراق، افغانستان، سوریه، لبنان و یمن با تلفاتی به مراتب بیشتر از پاریس رخ داده بود و چنین واکنش‌هایی را نه تنها از سوی اروپاییان بلکه از سوی مردم و ساکنان مناطقی که ترور در آنجا رخ داده بود، مشاهده نشد. حتی سرعت واکنش دولت ایران به وقایع پاریس در مقایسه با آنچه در ضاحیه بیروت اتفاق افتاد بیشتر بود. چرا؟ آیا پاسخ چنین پرسشی را باید در نهادینه شدن خشونت در کشورهایی نظیر افغانستان و عراق و سوریه و لبنان و یمن جستجو کرد یا باید از زاویه‌ی دیگری هم به این موضوع نگریست و آن این که آیا احساس امنیت در اروپا به دنبال برنامه‌ریزی‌های کلان اقتصادی توسط کسانی که دنیا را اداره می‌کنند به عنوان یک سیاست راهبردی تعیین گردیده که به مخاطره افتادن آن معادلات کنونی را بر هم می‌زند؟ (ادامه…)