سرمقاله
محمد عسلی
بشکنی ای قلم ای دست اگر…
«به بهانه روز قلم»
احساس مسئولیت در بیان فهم هر آنچه انسانی را از خطا باز می‏دارد و یا منافع ملی را تهدید می‏کند، همان فحوای سخن برتولت برشت است که گفت: «آنکس که حقیقت را نمی‏داند ‏نادان است، اما کسی که حقیقت را می‏داند و انکار می‏کند خیانتکار…»
یک ضرب‏المثل فارسی هم داریم که معروف است بدین مضمون: «دوست می‏گوید گفتم و دشمن می‏گوید می‏خواستم بگویم.»
تفاوت بین گفتن یا نوشتن با خواستن ولی نگفتن یا ننوشتن همانند ناظر زنگ اخباری است که هنگام خطر آن را خاموش کند تا فاجعه اتفاق بیفتد.
نعمت داشتن آگاهی و اطلاع از پیشامدها، حاصل سال‏ها رنج و زحمت در کسب معلومات با ذهنی نقاد است که برای دارنده آن در بسیاری مواقع مرگ و نابودی یا شهادت را رقم زده است، زیرا منافع و حفظ موقعیت کسانی که با سوء استفاده از پست و اختیارات در پی فریب مردم هستند با اطلاع‏رسانی بموقع به خطر می‏افتد پس باید به هر شکل از افشای تخلفات و سوء‏استفاده‏ها جلوگیری کنند، حتی به قیمت از دست رفتن جان آگاهی دهنده که در جهان کنونی بارها شاهد ماجراهای نو به نو از این دست بوده‏ایم.
باور اسلامی، میهن‏دوستی، اخلاق انسانی و انقلابی بودن و انقلابی ماندن حکم می‏کند که بگذاریم زنگ‏های خطر بموقع به صدا در آیند.
قلم‏ها زنگ‏های خطری هستند که هم بازدارنده از گناه، تخلف، فریب و جرایم مرسومند و هم حرکت دهنده به سمت و سوی صواب و راه راست، اگر چوپان دروغگو نباشند و یا برای حفظ منافع و کسب درآمد حرام خودسانسوری نکنند و یا در اختیار ارباب قدرت به ناصواب قرار نگیرند.
و اما بعد. (ادامه…)