یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
مناسبات قانون گریز
از جمله رفتارهای جا افتاده در جریان رقابت های جناحی، تلاش گروه های سیاسی برای انداختن توپ تخلفات اقتصادی به زمین یکدیگر است، یعنی همین کاری که فوتبالیست ها انجام می دهند و تلاش می کنند با هدف گل زدن و گل نخوردن همواره توپ را در زمین حریف نگه دارند. حال اگر یک دوربین عنکبوتی از فراز ورزشگاه صحنه ی کل بازی را تصویربرداری کند، تماشاگران تلوزیونی که از مسافت های دور بازی را دنبال می کنند متوجه می شوند که همه ی این ماجرا در یک مستطیل سبز اتفاق می افتد با بازیگرانی مشخص و چند نفری هم نیمکت نشین که در صورت نیاز جایگزین می شوند. در دایره ی بسته ی بازی های سیاسی نیز همین شرایط وجود دارد با این تفاوت که برخی از مهره ها قاعده ی بازی جوانمردانه را رعایت نمی کنند! البته همه آنها در جریان هستند که سود هر اتفاقی که در این مستطیل سبز می افتد به جیب آنها هم می رود از آگهی های تبلیغاتی کنار زمین گرفته تا آب میوه و ساندویچ و بلیط که تماشاگران می خرند و سود ناشی از فروش پخش تلویزیونی تا حواشی بازی که رنگین نامه ها به آن دامن می زنند و چاپ می کنند و به خلق الله می فروشند. اینها غیر از درآمدهای جنبی و حاشیه ای مدیران برنامه بازیکنان و دلال ها و بازیکن فروش هاست که الی ماشاءالله سر به آسمان چهارم می زند و بگذریم (ادامه…)