یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
سیر در دنیایی دیگر
برخی از واژه ها و اصطلاحات در دنیای سیاست از معنای متعارف خود پیروی نمی کنند. همین واژه «مرگ»که در ردیف پرکاربردترین واژه هاست را در نظر بگیریم! ما هرگز نمی توانیم یک انسان مرده را با یک کشور مرده مقایسه کنیم، زیرا علائم حیاتی یکسانی ندارند. وقتی ما می گوییم «مرگ بر آمریکا» منظورمان ویران شدن خاک آن کشور نیست، یا خراب شدن خانه ها بر سر ساکنان و شهروندان آمریکایی! قاعدتاً منظور ما باید نظام و سیستم حاکم بر آن کشور باشد یعنی همان نظام سرمایه داری؛ هر چند مشخص نیست آنچه در زمان تلفظ این واژه به ذهن گوینده آن خطور می کند یک آرزوست، یک دعاست یا عصاره ی یک عزم ملی که ریشه در نفرتی تاریخی دارد! اگر نگاهی توأم با تأمل به این جمله ی کوتاه اما پر بسامد داشته باشیم درمی یابیم که حق آن به خوبی ادا نشده و از کنار آن سرسری عبور کرده ایم. اغلب مردم در این رابطه توجیه نیستند یعنی رفتارشان این گونه گواهی می دهد. کینه ی ژاپنی ها نسبت به آمریکا از ما بیشتر است. اما میزان خشم آنها نسبت به آمریکا را باید در رفتارشان جستجو کرد نه شعارهایشان. مردمی که لباس های دوخت ترکیه می پوشند و خورشت خود را با گوشت برزیلی که در ظروف فرانسوی و روی گاز ایتالیایی می پزند، همراه با برنج هندی می خورند و همزمان روبروی تلوزیون ساخت کره می نشینند و با اشاره ی انگشت کانال های خارجی را رصد می کنند و در عین حال شعار مرگ بر آمریکا چه احساسی را به شاهدان عینی منتقل می کنند. (ادامه…)