سرمقاله
محمد عسلی
سزارین آری یا نه؟
دیروز در یکی از بیمارستان¬های خصوصی با برادر شهیدی ملاقات داشتم که سخت می-نالید و از ناله¬اش همگان به تنگ آمده بودند. همسرش که آخرین ماه حاملگی¬اش را پشت سر گذاشته بود کیسه آبش پاره شده راهی بیمارستان شده بود که پزشک بیمارستان می¬گفت فوراً باید سزارین شود ولی ما اجازه نداریم و باید مراحل اجازه را طی کنیم که زمان¬بر است.
او می¬گفت: مدتی است پزشکان و بیمارستان¬ها بدون اجازه از مسئولان امر نمی¬توانند مبادرت به سزارین کنند و این امر موجب شده کسانی که قصد سزارین دارند متوسل به دروغ شوند و از پزشکان گواهی مشکلات کمر و کمردردهای مزمن را مطالبه کنند.
پزشک معالج می¬گفت: من نمی¬دانم چرا هر روز مسایل پزشکی و معالجه و درمان با محدودیت¬های غیرقانونی مواجه می¬شود.
چرا گاهی مشکل دارو داریم، گاهی مشکلاتی از این قبیل و مثال می¬زد که مگر در قانون اساسی ما اختیار سزارین از مردم سلب شده است؟
و اما بعد:
محدود کردن سزارین و ملزم کردن بیماران به کسب اجازه از مراکز پزشکی مسئول مانند طرح پزشک خانواده جز ناراضی¬تراشی و ایجاد راهبندان معالجاتی حاصلی ندارد.
متأسفانه بدون در نظر گرفتن تعاملات اجتماعی آزاد که روح قانون اساسی ما با آن عجین شده است و نیز محدود کردن روش¬های معالجه و حرکات ایذایی در جهت خدمات پزشکی که امروز به صورت سلیقه¬ای و طرح¬های من درآوردی حقوق بیماران را در امور پزشکی محدود کرده و سردرگمی بسیاری را ایجاد کرده است بیماران و همراهان آنها را سردرگم کرده¬ایم. (ادامه…)
- چهارشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۵
- سرمقاله
