سرمقاله
اسماعیل عسلی
جوینده یابنده است
جامعه ای که لحظه به لحظه در معرض بمباران اخبار ضد و نقیض است، هرگز با دلسوزی هایی که سر در آبشخور سیاست بازی و جمع آوری رأی و جلب نظر مردم دارد کنار نمی آید، در اصطلاح رایج بین سیاست ورزان به چنین رویکرد هایی موج سواری می گویند که البته مختص جامعه ی سیاست زده ی ما نیست و در سایر جوامع نیز کم و بیش رواج دارد. دونالد ترامپ هم سوار بر موج ۹۹ درصدی مردمی شد که از اختلافات طبقاتی شدید به تنگ آمده بودند و به خیابان ها ریختند و ایشان هم زرنگی فرمود و تور خود را در این آب گل آلود پهن کرد و منصبی را صید کرد که به خواب هم نمی دید. بیچاره آمریکایی ها آن قدر از شنیدن حرف های وسوسه انگیز و ظاهراً شجاعانه ی ترامپ سرذوق آمده بودند که فراموش کردند خودش یک چپاولگر گردن کلفت است که از دل همین سیستم برآمده و رشد کرده است. وقتی رئیس مجلس خودمان در واکنش به جنجال برخی از نمایندگان پیرامون سقف تعیین شده حقوق برای مدیران، کاسه ی صبرش لبریز شد و به دریافتی بالای همین نمایندگان اشاره کرد و گفت شما خودتان هم مبالغ بالایی دریافت کرده اید، یادم به برج ترامپ و شعارهای صاحب این برج در دفاع از کارتن خواب های آمریکایی افتاد! خدا را شکر مردم هر کسر و کمبودی که داشته باشند حداقل اسباب تفریح و خنده ی آنها فراهم است. با این همه حرف های ضد و نقیضی که می شنوند و چهره هایی که در پشت نقاب ها تشخیص می دهند و سرهایی که زیر برف است و کسانی که تن در خمره رنگرزی کرده و بیرون آمده و می گویند: این منم طاووس علیین شده! هر آدم ژرف اندیشی به خنده می افتد از گردش روزگار و بازی هایی که دارد و بیضه هایی که در کلاه می شکند. در غوغای این شعبده بازی ها به قول حافظ خودمان: (ادامه…)