سرمقاله
اسماعیل عسلی
رونق گردشگری در شیراز و افق های پیش رو
تبدیل شدن شیراز به قطب گردشگری کشوری، منطقه ای و جهانی آرزوی بزرگی است چرا که موانع بیشماری بر سر راه آن قرار دارد که یکی از آنها عدم توسعه ی فرودگاه شیراز است. اصفهانی ها چندی پیش موفق شدند با بهره گیری از ۱۲۰ میلیون دلار سرمایه گذاری خارجی طرح توسعه ی فرودگاه این شهر را کلید بزنند و در توجیه چنین اقدامی اصفهان را دروازه ی ورودی گردشگران خارجی توصیف و معرفی کردند که صد البته مبارکشان باشد، چرا که مزد پیگیری های خود را دریافت کردند و به زودی کشته ی خود را درو خواهند کرد. اما شیراز چه؟ در حال حاضر بر خلاف انتظارات معقول، ما بیشتر صادر کننده گردشگر هستیم و طبیعتا به جای این که از فرصت های بی نظیر گردشگری در شیراز برای معرفی فرهنگ و آداب و رسوم و صنایع دستی و آثار باستانی و تاریخی و جذابیت های بومی خود بهره ببریم شدیداً تحت تأثیر فرهنگ کشورهایی هستیم که مردم ما پس از بازگشت از آنجا پیرامون زیبایی ها، بهداشت، صنعت، قانونمندی و همچنین صنعت و توسعه ی فرهنگی و اقتصادی اش سخن می گویند و همین تعریف و تمجیدها روی کاهش اعتماد به نفس مردم ما تأثیر می گذارد! حتی در بحث گردشگری مذهبی نیز، جمعیتی که سالانه به عتبات و عمره اعزام می شوند با تعداد انگشت شماری که از عراق و افغانستان و بعضاً پاکستان و لبنان به شیراز می آیند قابل مقایسه نیست! بی گمان گردشگران شیرازی دست خالی هم برنمی گردند و اغلب با خود کالاهایی وارد می کنند که معادل آن ارز از کشور خارج می شود.
به نظر می رسد برای تقویت جایگاه شیراز در بحث گردشگری باید اقداماتی موازی در چند مقوله صورت گیرد که به ترتیب اهمیت عبارتند از :
• زیباسازی روزافزون شهر شیراز و جلوگیری از گسترش حاشیه نشینی
• احداث بیمارستان های مجهز با فضای سبز مناسب و پارکینگ فراخور ظرفیت پذیرش بیمار که اگر قرار باشد پذیرای بیماران خارجی باشیم نیازمند هتل های مجهز در نزدیکی مراکز درمانی نیز هستیم. (ادامه…)