سرمقاله
اسماعیل عسلی
مثلث انتظار
در پیوند با موضوع انتظار، انسان ها از سه حالت بیرون نیستند. گروه اول کسانی هستند که صرف نظر از این که چه کسی یا کسانی قرار است دنیا را بر اساس عدالت به نفع انسانیت تغییر دهند، در انتظاری عمومی به سر می برند. چنین افرادی ممکن است در هر کجای جهان سکونت داشته باشند. گروه دوم کسانی هستند که بر اساس فرمول های خاص اجتماعی و اقتصادی در خصوص چگونگی سرانجام انسان ها، پایان مشخصی را انتظار می کشند که با کمرنگ شدن مارکسیسم از تعداد آنها کاسته شده است و گروه سوم کسانی هستند که بر اساس آموزه های دینی و مذهبی نشات گرفته از ادیان شرقی و یا ادیان ابراهیمی، در انتظار یک نجات بخش با ویژگی های خاص ذکر شده در متون مقدس و آیات و روایات و احادیث مربوط به دین و آیین و مذهب خود هستند. بی گمان اگر گروه های متفاوت و معارض در جامعه ی بشری به جای صرف وقت و هزینه برای منازعات نافرجام به دنبال همگرایی جهانی در راستای کمک به تحقق امر ظهور باشند این مهم با اما و اگرهای فراوانی روبرو نخواهد شد. این سخن بدان معنا نیست که پیروان مذاهب گوناگون از اعتقادات ویژه ی خود در این خصوص دست بردارند بلکه به این معناست که پیروان هر آیینی به موازات پایبندی به باورهای مذهبی، نیم نگاهی هم به کارکردهای فلسفه ی ظهور و وجوه مشترک باورمندان به ظهور منجی داشته باشند. (ادامه…)