سرمقاله
محمد عسلی
راهکار عبور از بحران اقتصادی
همه کسانی که دستی بر قلم دارند و در رسانه‌های بیگانه خارجی و داخلی نقطه نظرات موافق و مخالف دولت را قلمی می‌کنند به نقد از عملکرد دولت می‌پردازند و می‌نویسند و می‌گویند که دولت باید این کار را بکند و فلان کار را نکند. گویی دولت یک منبع لایزال قدرت و اختیار است که هر کاری اراده کند به انجام آن نائل می‌شود.
اینک کار به جایی رسیده که بسیاری از وعاظ، مداحان و خطیب‌های گوشه و کنار کشور به انتقاد از دولت و عملکرد آن پرداخته و هر کس به زعم خود نسخه‌نویسی می‌کند.
متأسفانه همه از اینکه ملت باید چه کار کند و در چه موضعی بایستد کمتر قلم می‌زنند و کمتر سخن می‌گویند. در صورتی که مشکل اقتصادی و مسایل اصلی و حاشیه‌ای آن بیشتر به دست ملت قابل حل است تا دولت. هر چند ساختار اداری و به ویژه اقتصادی دولت دارای آفت‌ها و فسادهایی است که نیاز به ساختارشکنی دارد و باید کار را به کاردان بسپارند و اجازه دهند توصیه‌طلبی، قوم‌گرایی، تصمیمات محفلی و پیرگرایی‌های سنتی جای خود را به انتخاب اصلح از طریق نگاه علمی توأم با پاک‌دستی بدهد. متأسفانه تغییراتی که اخیراً در بعضی از مدیریت‌ها ایجاد شده و به نوعی در بعضی از مسایل اقتصادی جوانگرایی هم شده با عملکرد و بی‌تجربگی مواجهیم. مثل اینکه کشتی طوفان زده اقتصاد مملکت را به دست ناخدایی بسپاریم که باید دیگران فرمان آن را در اختیار داشته باشند. آن هم دیگرانی که بیشتر منافع خود را مدنظر دارند تا منافع ملی.
تبلیغات و فشارهای روانی که از طرق مختلف اعمال می‌شود و سیاه‌نمایی‌هایی که مرسوم و متداول شده جز این پیامی ندارد که کشتی نشستگان برای نجات خود کشتی را سوراخ کنند و آن را غرق نمایند و دل به طوفان بلا بسپارند.
و اما بعد: (ادامه…)