سرمقاله
محمد عسلی
ادبیات کار در گذشته و حال
تأثیر کلام، شعر، قصه، داستان و هنر نقاشی و موسیقی و دیگر هنرها در ایجاد تحرک، کوشش، تلاش معاش سلامت کار و نهایتاً عشق‌ورزی از دیرباز در ادبیات کهن ایران زمین به وضوح قابل مطالعه و پژوهش است.
متأسفانه دلمشغولی‌های مجازی در عصر حاضر ما را از این نعمت و دستاوردهای بزرگان دین و دانش محروم کرده و همانند گذشته‌ها کمتر در مکان‌های پررفت و آمد شاهد اینگونه پیام‌ها هستیم.
درست به خاطر می‌آورم کسبه و مغازه‌داران هم اگر شعر و یا نوشته‌ای متناسب با کسب و کار و اخلاق می‌یافتند با خط و تذهیبی زیبا در مغازه‌ها نصب می‌کردند تا در این امور بر اساس باورهای دینی و اخلاقی و هم حمیت ملی تأثیرگذار باشند.
در این میان بیش از همه سعدی، نظامی، پروین اعتصامی و مولوی سهم دارند. به عنوان مثال یکی از اشعاری که بیش از همه در افواه عمومی می‌چرخید این بیت معروف بود.
برو کار می‌کن مگو چیست کار
که سرمایه جاودانی است کار
در کتاب‌های فارسی دوره ابتدایی به سال‌های ۱۳۳۴ به بعد یکی از اشعار نظامی خطاب به فرزندش در حافظه دانش‌آموزان ماندگار می‌شد به ویژه وقتی که آموزگاران از دانش‌آموزان می‌خواستند آن را حفظ کنند.
آن شعر با این بیت آغاز می‌شد: (ادامه…)