سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
ستون پنجم در جنگ اقتصادی
به جرأت می‌توان گفت که هیچ پدیده‌ای مانند قاچاق تار و پور یک اقتصاد را دچار گسستگی و پوسیدگی نمی‌کند زیرا قاچاق را می‌توان گونه‌ای ناهنجاری در رفتار اقتصادی توصیف کرد که مصوبات اقتصادی مجلس و برنامه‌های چند ساله‌ی دولت برای دستیبابی به توسعه پایدار را دچار اختلال می‌کند و به کاهش تولید داخلی می‌انجامد و از قدرت رقابت کالای تولید داخل می‌کاهد ضمن این که به بیکاری دامن می‌زند و نهایتاً پیامدهایی نظیر کاهش سرمایه‌گذاری مولد و کاهش درآمدهای عمومی دولت را به دنبال دارد. این که قاچاق ظرف سه دهه‌ی گذشته در کشور رشدی نزدیک به ۱۶ برابر داشته قابل تأمل است. هر چند باید اذعان داشت که گستردگی مرزهای آبی، خاکی و هوایی ایران، قرار گرفتن کشور ما در حد فاصل اروپا و آسیا و ایفای نقش حلقه‌ی اتصال بین شمال و جنوب، آشفتگی و جنگ‌های خانمانسوز در کشورهای همسایه که استانداردهای زندگی را در آنجا به حداقل رسانیده از جمله عواملی هستند که برای قاچاقچیان بسترآفرینی و ایجاد انگیزه می‌کنند.
رتبه‌ی اول ایران در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و رتبه دوم در مبارزه با قاچاق کالا از یک سو بیانگر جدیت نیروی انتظامی در این امر و از سوی دیگر بیانگر حجم بالای قاچاق می‌باشد و در عین حال وجود کالای قاچاق در بازار نیز مؤید این واقعیت است که تمامی اجناس و کالاهای قاچاق کشف و توقیف نمی‌شوند! زیرا قاچاقچیان هر روز به شگرد و روشی تازه روی می‌آورند.
قاچاق اشکال گوناگونی دارد و متناسب با ویژگی‌های جغرافیایی، موقعیت اقتصادی و همچنین نیازمندی‌ها و داشته‌ها و نداشته‌های یک کشور متفاوت است. برای نمونه اگر چه ایران و اروپا هر دو با پدیده‌ی قاچاق انسان مواجه هستند اما کیفیت و کارآیی افرادی که از افغانستان به ایران قاچاق می‌شوند با کیفیت و کارایی افراد متخصصی که به اروپا قاچاق می‌شوند متفاوت است. (ادامه…)