سرمقاله
محمد عسلی
استاندار آینده فارس و اما و اگرها
فارس را پیوسته حاکمی بوده که یا به زبانی دیگر سخن گفته که همگان را فهم آن نبوده و یا پای ارادت به این دیار دراز برای درک اهل راز سست داشته و یا نیک‌مردی آمده که عمری کوتاه داشته هر چند خوش درخشیده اما دولت مستعجل بوده است.
از این روی سرزمین فارس علی‌رغم قابلیت‌ها و توانایی‌های فلاحتی و صنعتی گاه در تب و تاب خشکسالی سوخته و گاه بر کرامت مرکزنشینان چشم دوخته و یا از پس چندی اعلام نیاز برافروخته و بر خود دوخته است.
فی‌الحال می‌گویند کسانی از ناکجا آباد در ترازوی محک‌اند تا قرعه به نام که افتد و بر فارس چه پیش آید.
و اما بعد:
بارها شنیده و خوانده‌ایم و صاحبنظران نوشته‌اند که حق سعدی و حافظ بر گردن فارس و شیراز جنت طراز بسیار است که اگر شیراز را به آنان افتخاری نبود و از آن خاک بهره‌ای نمی‌بردند بی‌شک ادبیات کهن ایران زمین بسیار کم می‌داشت.
و اینک رسیده‌ام به این مهم که سعدی و حافظ نه فقط رمزگشای ادبیات و شعر و شاعری بوده‌اند بلکه مرده‌شان بیش از زنده‌شان در سیاست مملکتداری به کار می‌آید که دل خوش کنیم به زیارت تنی چند از مردمان جهانگردی که از دورتر مرزها می‌آیند و لذتی وافر از تماشای مقبره‌ها می‌برند و نام آن را می‌گذاریم صنعت گردشگری که در طول سالیانی چند نه چیزی به بهای شیراز افزوده‌اند و نه موجد برکت بازار شده‌اند به این مختصر رفت و آمدها. (ادامه…)