طنزواره
اسماعیل عسلی- سردبیر
آن طرح و این کشف
آدم خل وضع مجهول‌الهویه‌ای که سیاست را ریاضت تلفظ می‌کرد و از فوتبال تنها و تنها آب معدنی خوردنش را بلد بود و دوران کودکی‌اش را در قله قاف گذرانده و ایام شباب در منطقه‌ی سیبری با گرگ‌ها همنشین بوده و کمی تا قسمتی با انگلوساکسون‌ها احساس خویشاوندی داشت با اعتماد به نفسی ستودنی مدعی حل و رفع معضلات جهانی شده بود و می‌گفت: من می‌توانم در کمتر از ۲۴ ساعت بر مشکل خاورمیانه و رژیم‌های دیکتاتوری، اختلاف تجاری چین و آمریکا، معضل کمبود بودجه اعضای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، بحران شبه جزیره‌ی کره، کسر بودجه ایتالیا، پدیده‌ی نامیمون تروریسم‌، مافیای مواد مخدر و اختلاف نظر سران کشورها پیرامون موضوعات گوناگون خط بطلان بکشم. ابتدا تصور کردم تحت تأثیر وارونگی هوا دچار هذیان‌گویی ناشی از گرسنگی و تحریم‌های ظالمانه شده و به پرت و پلاگویی افتاده اما همین که دیدم یک نفس به مقدسات سوگند یاد می‌کند به او گفتم: خدا وکیلی بیا کج بنشین و راست بگو ببینم تو چگونه می‌خواهی این کلاف در هم پیچیده جهانی را با سرانگشت تدبیر باز کنی و برای این که او را به رمزگشایی از این معمای مکتوم تحریض و تشویق نمایم موکداً به او یادآوری کردم که تو با همه‌ی کم عقلی قابل اعتماد هستی چرا که نه درس سیاست خوانده‌ای و نه با انگلیسی‌ها سر و سری داری و نه حقوقت را به دلار می‌گیری و نه پول مردم را به کانادا منتقل می‌کنی و خلاصه کلام این که می‌توان به تو امید بست. به قول سعدی علیه‌الرحمه:
گاه از صد هزار دانشمند
بر نیاید درست تدبیری
گاه باشد که کودکی مسکین
به غلط بر هدف زند تیری (ادامه…)