سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
پا در هوا زیستن
از بند برخی حرف‌ها به چاه رفتن هم خود حکایتی است. داستان اتوماسیون و دولت الکترونیک را می‌گویم که صد البته برای کاستن از بار فشار روانی روی کارمندان و تعدیل ترافیک و حذف برخی چانه زنی‌های غیرقانونی ارباب رجوع، نسخه‌ی شفابخشی است ولی گاهی همین افتادن کارها روی ریل سهولت و سرعت به کندی و بعضاً توقف کارها منجر می‌شود و جالب اینجاست که در این سرزمین گل و بلبل دور زدن هر چیزی امکانپذیر است. مگر بانک‌ها از رایانه‌هایی با حافظه‌ی قوی و قدرت اعمال سختگیرانه‌ی قوانین برخوردار نیستند ولی در عین حال نه تنها از میزان تخلفات مالی در بانک‌ها کاسته نشده بلکه به پیچیدگی‌های آن نیز افزوده است. بنده خدایی می‌گفت نزدیک به ۱۵ روز است برای دریافت مدرک تحصیلی فرزندم که خارج از کشور تحصیل می‌کند و نیاز مبرمی به ارائه کارنامه‌ی تحصیلی دارد اقدام نموده‌ام و تمامی مدارک مورد نیاز را هم ضمیمه کرده‌ام و از ابتدا هم قول انجام آن را ظرف مدت کوتاهی داده‌اند اما باز هم برای حصول اطمینان از درستی روند پیگیری‌های اداری ناگزیر به مراجعه‌ی حضوری هستم. متصدی صدور و ارائه‌ی کارنامه می‌گوید درخواست شما هنوز از دفتر پیشخوان دولت تحویل نشده و متصدی دفتر پیشخوان دولت می‌گوید ایشان اشتباه می‌کند و ما فرستاده‌ایم. در حالی که فاصله بین اداره‌ی مربوطه و دفتر پیشخوان دولت به یک کیلومتر هم نمی‌رسد. البته راه‌اندازی این گونه دفاتر با هدف کارآفرینی و حذف تشریفات زاید که منجر به خلوتی راهرو و اتاق‌های ادارات از سیل ارباب رجوع می‌شود با توجه به وجود امکانات متکی بر تکنولوژی کار بسیار خوبی است و حق‌الزحمه‌ای که ارباب رجوع بابت سهولت و روانی کارها می‌پردازند نیز در حدی نیست که قابل مقایسه با هزینه‌ی حضور چند باره در اداره باشد اما انصاف هم در این میان چیز خوبی است. خصوصاً این که در مورد برخی درخواست‌ها نظیر درخواست ارائه‌ی کارنامه‌ی تحصیلی به کسانی که کیلومترها از کشور فاصله دارند به دلیل حساسیت آن باید با نگاه و نظارت متفاوتی رفتار شود. مردم انتظار ندارند که اتوبوس‌های درون شهری سر ساعت معین در ایستگاه حاضر باشند چرا که با ترافیک موجود و نبودن مسیرهای ویژه در برخی از مناطق امکانپذیر نیست اما پاسخگویی به درخواست‌های ساده اداری که امور پستی آن توسط موتورسیکلت‌سوارها صورت می‌گیرد و کارها نیز متناسب با موضوع و رشته و نوع درخواست بین کارمندان تقسیم شده قاعدتاً نباید به درازا بکشد. (ادامه…)