سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
عبور از دوران کودکی فضای مجازی
بدون رودربایستی و گریز از واقعیت باید اعتراف کنیم در دنیایی زندگی می‌کنیم که گردانندگان آن قادر به همگرایی زیر سایه‌ی گفت‌وگو در راستای تأمین منافع امروز و فردای بشریت نیستند. شاید اگر ما در زمانه‌ای به سر می‌بردیم که از این همه وسایل ارتباط جمعی خبری نبود چنین رویدادهای تأسف‌برانگیزی ما را شگفت‌زده نمی‌کرد اما ما امروزه از امکاناتی برخورداریم که روزگاری در رؤیاهای خود آرزوی آن را داشتیم. چه بسا به ذهن بسیاری از ما خطور کرده باشد که اگر همین وسایل ارتباطی در سده هفتم در اختیار خوارزمشاهیان بود و می‌دانستند که چنگیز چه امکاناتی تدارک دیده و سیاحان غربی چگونه به تحریک این قوم نیمه وحشی برای حمله به ایران همت گماشته‌اند با قتل چند تاجر مغول در شهر اترار بهانه به دست آنها نمی‌دادند و آن همه ویرانی به وقوع نمی‌پیوست یا اگر همین امکانات در اختیار سپاهیان داریوش سوم بود ایران شکست نمی‌خورد و تخت جمشید به آتش کشیده نمی‌شد و خیلی اگرهای دیگر… اما اکنون با وجود این همه وسایل ارتباطی که می‌تواند امکان واکاوی انگیزه‌ی صاحبان قدرت را فراهم کند و از فریب افکار عمومی و تقدیس جنگ و خونریزی جلوگیری نماید شاهد کشتارها و نبردهای نفرت‌انگیزی هستیم که به نام حقوق بشر و دین هزاران نفر را به مسلخ می‌فرستند و مثل همیشه تاریخ هم توسط کسانی نوشته می‌شود که بر اریکه‌ی قدرت نشسته‌اند. جالب اینجاست که اداره‌کنندگان کشورهایی که با یکدیگر می‌جنگند می‌دانند بازی خورده‌اند و جنگ تنها و تنها به نفع کشورهای تولیدکننده‌ی سلاح است و ویران شدن زیرساخت کشورهای درگیر جنگ نیز موجب رونق کارخانه‌های متعدد در کشورهای توسعه یافته می‌شود ولی در عین حال حاضر نیستند برای حل اختلافات مذهبی و سوءتفاهم‌های تاریخی که بعضاً چندان اهمیت و عمقی هم ندارند و در طول تاریخ به آنها دامن زده شده با یکدیگر گفتگو کنند! (ادامه…)