سرمقاله
محمد عسلی
چرا شهید قلب تاریخ است؟
رمز پیروزی مسلمانان در غزوات و جنگ‌های دیگر فقط یک باور بود.
باور به آنکه اگر بکشند بهشتی‌اند و اگر کشته شوند هم بهشتی‌اند.
بهشت چیست؟ کجاست؟ چه مزیتی دارد؟ آیا به بهای فدای جان می‌ارزد؟
آیا کسی از بهشت آمده تا خبر دهد که در آنجا چه خبر است؟
این سؤالات و هزاران سؤال بی‌جواب دیگر بارها و بارها از اذهان بسیاری از مسلمانان و غیر مسلمانان می‌گذرد و هر کس در خور فهم خود برای آن پاسخی دارد و یا بدون پاسخ به آن باور دارد.
شهید نه فقط به بهشت می‌اندیشد و به طمع بهشت جان بر کف در مقابل متجاوزان به خاک، مال، ناموس و ارزش‌ها می‌ایستد بلکه خدای بهشت را طالب است و دیدار او را طلب می‌کند که از بهشت بالاتر است خدایی که خالق تمامی مخلوفات، کائنات و هستی است.
خدایی که حس تشخیص خوب را از بد و زشتی را از زیبایی به انسان‌ها، حیوانات و نباتاب داده است. کسی که خدا را شناخت، خود را از یاد برد و کسی که خود را شناخت، خدا را شناخته است. شهید در کالبد یک جسم انسانی و خاکی دارای روحی متعالی است که می‌تواند اراده کند پای در میدان گذارد و قید تمامی تعلقات را بزند برای تحقق اهدافی که به آن باور دارد شهید برای هیچکس در هر لباسی و با هر قدر و منزلتی جان نمی‌دهد. (ادامه…)