سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
روح اقتصاد مقاومتی
حاشیه‌ی امن، اصطلاحی سیاسی- اجتماعی است که بار معنایی آن چتر گسترده‌ای دارد ولی در یک نگاه کلی ناظر بر وجود راه‌های میانبری است که تحت لوای رانت، خویشاوندی، وابستگی حزبی و چهره بودن، مصونیتی غیرقانونی را برای فرصت‌طلبان ایجاد می‌کند. مردم عموماً وقتی احساس می‌کنند فرد یا افرادی با سوءاستفاده از ارتباطات گوناگون مبادرت به تخلفات اقتصادی، اخلاقی و سیاسی می‌کنند و در عین حال رسیدگی به تخلفات آنها و رسانه‌ای شدن جزئیات تخلف‌های صورت گرفته با تعلل و تسامح همراه است، اصطلاحاً می‌گویند فلانی در حاشیه‌ی امن قرار دارد.
طبیعی است که افکار عمومی تحت تأثیر چنین برداشتی، بسیاری از تلاش‌ها برای ورود به دایره‌ی قدرت و برخی نهادهای ذی‌نفوذ، خویشاوندی با مسئولین، ورود به کسوتی خاص و عضویت در جناح‌های سهیم در اداره‌ی امور را در همین راستا تفسیر می‌کنند و تلقی آنها این است که قرار گرفتن در برخی موقعیت‌ها، برای افراد مصونیت‌بخش است.
اصولاً در جامعه‌ی ما مصونیت‌هایی که خاستگاه قانونی ندارند، شکننده هستند. اگر چه مصونیت‌های قانونی هم از ضمانت اجرایی بالایی برخوردار نیستند. برای نمونه هر چند برخورداری از مصونیت پارلمانی ساز و کاری تعریف شده برای نمایندگان مجلس است تا آزادانه به ابراز نظر بپردازند اما برخی از نمایندگان ترجیح می‌دهند با دریافت پاداش سکوت از چنین مصونیتی به عنوان امتیازی شخصی بهره‌برداری کنند و یا به دلیل تبعات احتمالی و یا ترس از عدم تأیید در دوره‌های بعدی عطای آن را به لقایش ببخشند! (ادامه…)