سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
روحزدایی از دین
نگاه اسطورهای به شخصیتهای تاریخی و مذهبی و ملی به این معناست که ما تحت تأثیر شیفتگی زیاد نسبت به کسانی که احساس میکنیم نقش زیادی در جهت دادن به تاریخ و خدمت به ما و کشور و بشریت داشتهاند به تدریج قدرتی خارقالعاده به آنها نسبت میدهیم که نه خود مدعی آن بودهاند و نه سندی متقن برای اثبات آن وجود دارد و نه با دیدگاهها و رسالتی که آنها برای خود قائل بودهاند جور درمیآید. این احساس در کودکان نیز نسبت به پدر و مادر به وجود میآید هر چند تدریجاً به موازات بلوغ عقلی کمرنگ میشود اما بزرگنمایی ویژگی شخصیتهای ملی و مذهبی چون با مقاصد و تعصبات گوناگون درمیآمیزد ماندگاری و تأثیر بیشتری دارد. عشقهای آتشین و عواطف شدید نیز مشابه چنین حسی را ایجاد میکنند و دلباختگان را به گونهای مطلقاندیشی میکشانند اگرچه این حس در مورد کسانی که با عشق ازدواج میکنند به تدریج رنگ میبازد ولی در عشقهای نافرجام گاه حتی به رفتارهای جنونآمیز نیز ختم میشود به طوری که عاشق به وصال نرسیده زندگی خود را بدون معشوق فاقد معنا و پوچ تصور میکند و به سرخوردگی او منجر میشود و این در حالی است که برخی از ازدواجهای توأم با عشق به طلاق میانجامند! (ادامه…)
- شنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۸
- سرمقاله
