سرمقاله
محمد عسلی
اسوه حسنه اسلام
محمد (ص) فریاد ستمدیدگان تمامی اعصار بود و راهگشای آزادی انسان‌ها در عصری که بت‌ها فرمانروایی می‌کردند و زن‌ها و بردگان وسیله‌ای برای استثمار و ابزاری برای خوشگذرانی بودند.
محمد (ص) از آنچنان ایمانی برخوردار بود که محققان و پژوهشگران غیرمسلمان هم اعتماد به نفس او را مثال زدنی و کسی جز او را قهرمان و فرزند خصال خویشتن نمی‌شناسند.
پیامبر اسلام حتی سنگباران کودکان کفار را با لبخند تحمل کرد و تهمت دیوانگی را به جان خرید تا با مهر و عطوفت دل‌های سخت مخالفانش را نرم کند و دست نوازش بر سر آنان کشد چرا که او به فرموده خداوند «انک لعلی خلق عظیم» بود پیامبر پاکی‌ها و عاطفه‌ها در زمانی به دختران و زنان اعتبار داد که زنده به گور کردن دختران افتخار و نگهداری آنان ننگ به حساب می‌آمد.
او که اولین ندای وحدانیت را در غار حرا به گوش جان شنید و حتی یک نفر در آن لحظات ملکوتی یار و یاور نداشت از چنان قدرت معنوی برخوردار بود که یک تنه فریاد برآورد لااله‌الا‌الله
قدرت اندیشه، توان و تحمل سختی‌ها، خرد و هوش سرشار وی او را به متفکری تبدیل کرد که توانست جوانانی تربیت کند که پایه‌گذاران شجاعت و صبوری و محبت و رشادت شوند و ستون‌های وحدت را چنان محکم برپا دارند که پس از ۱۴۰۰ سال هنوز فریاد الله اکبر در دل مؤمنان اعتماد به نفس و در دل کافران رعب و وحشت ایجاد کند. (ادامه…)