سرمقاله
محمد عسلی
وقف و آثار فرهنگی آن
وقف را معانی چندی است که مشهورترین و معمول‌ترین آن نگهداشتن و حبس کردن عین ملک. یا مال یا منفعت است در راه خدا که خیر در آن جاری شود.
به لحاظ فرهنگی وقف عمل پسندیده‌ای است که مالک برای اعتلای دانش و فرهنگ و آموزش بدان وصیت می‌کند مانند احداث مسجد، حسینیه، مدرسه، دانشگاه، یتیم‌خانه، بیمارستان و امثالهم.
بسیاری از تحصیلکردگان صد سال اخیر در شیراز در مدارسی درس خوانده و به استادی دانشگاه یا دبیری مدارس رسیده‌اند که از طرف واقفین بنامی مانند مرحوم حاج قوام، نمازی، خانم زینت‌الملوک و آقاباباخان احداث و وقف تربیت شده و آموزش دیده‌اند.
و اما واژه وقف به لحاظ بار معنوی در ادبیات فارسی هم کاربرد داشته و مورد توجه نویسندگان، شعرا و هنرمندان بوده است و به لحاظ قداست و حفظ امانتداری گاه و بیگاه در اشعار به جد یا طنز سوءاستفاده‌کنندگان از وقف مورد خطاب قرار گرفته‌اند.
به عنوان مثال در غزلیات حافظ نیز ابیاتی بدین مضمون هست: (ادامه…)