سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
زنگ بیداری کرونا
سخن گفتن پیرامون ویروس کرونا از منظر پزشکی کار متخصصین حوزه‌ی درمانی است، ولی می‌توان به آثار اجتماعی و اقتصادی و سیاسی کرونا در روزنامه پرداخت. ویروس به اندازه‌ای کوچک است که تنها با میکروسکوپ قابل دیدن است اما همین ویروس کوچک گاه می‌تواند گوش بزرگان و سیاستمداران را بپیچاند و آنها را به همگرایی در راستای همزیستی مسالمت‌آمیز سوق دهد. سیل‌های خانه برانداز و آتش‌سوزی‌های گسترده، یخبندان‌ها و آب شدن یخ‌های قطبی، مرگ و میر میلیاردی حیوانات و کاهش منابع غذایی نیز سال‌هاست زنگ بیداری را به صدا درآورده‌اند و با زبان بی‌زبانی می‌گویند بشریت باید طرحی نو دراندازد و اقتصاد جنگ جای خود را به اقتصاد کشاورزی و اقتصادی مبتنی بر فطرت انسانی بدهد. خاورمیانه در آتش بی‌خردی و فقر فرهنگی می‌سوزد. جنگ بر سر منابع آبی و احداث سد بر سر شاخه‌های فرا مرزی از حقابه تالاب‌ها و زیستگاه‌های طبیعی کاسته و بیابان‌زایی مناطق خشک و نیمه خشک را تهدید می‌کند. بخشی از این مشکلات را باید در داخل کشورهای مواجه شده با کمبود آب جستجو کرد اما دلیل اصلی بسیاری از مشکلات زیست‌محیطی سر در آبشخور بی‌توجهی به محیط زیست دارد که وحدت رویه‌ی همه‌ی انسان‌ها را می‌طلبد. زمین و طبیعت دفاع از خود را آغاز کرده و هر چه هجوم بی‌رویه به منابع طبیعی بیشتر شود واکنش طبیعت قهرآمیزتر خواهد بود. ویروس کرونا وجدان‌های بیدار را به نوعدوستی فرا می‌خواند و می‌گوید تفکرات جزیره‌ای آینده‌ی تیره و تاری را برای جهانیان رقم می‌زند. (ادامه…)