سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
حکایت تب و مرگ
مراسم رونمایی از معامله قرن در واقع رونمایی از جریان سازش و خیانت اعراب است. اعرابی که برای ماندگاری در حکومت و جلوگیری از اقدام آمریکا برای مفتوح نگه داشتن پرونده رفتارهای ضد حقوق بشری آنها تن به این ذلت داده اند. ضمن اینکه فلسطینی‌ها هم تاوان خوشباشی و راحت‌طلبی و پراکندگی خود را می‌پردازند و هم حکومت خودگردان مقاومت را در قالب گونه‌ای دیپلماسی اخته شده دنبال می‌کند. در حالی که اتحادیه عرب اگر می‌خواست حتی می‌توانست با استفاده از حربه نفت در برابر آمریکا و کشورهای اروپایی طرفدار اسرائیل ایستادگی کند. آمریکا با ایران‌هراسی برخی از کشورهای عربی را به این نتیجه رسانیده که هزینه کنار آمدن با اسرائیل خیلی کمتر از نزدیکی با ایران است. وگرنه بحرین که در جریان جنگ شش روزه محلی از اعراب نداشت چرا هم اکنون به کار چاق‌کن صهیونیست‌ها تبدیل شده است. حالا روشن می‌شود که برگزاری بازی‌های جهانی فوتبال در قطر بخشی از طرح معامله قرن بوده است چرا که قطری‌ها برای تبعیت از استانداردهای مورد نظر فیفا ناگزیر به صدور ویزا برای اسرائیلی‌ها هستند که آغازی برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل است. اینکه قطر در واکنش به معامله قرن بر تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی بر مبنای مرزهای تعیین شده در ۱۹۶۷ تأکید می‌کند یعنی اسرائیل را به رسمیت می‌شناسد! هلال شیعی هم مترسکی است تا جریان‌های تندرو سلفی را در عراق، سوریه، افغانستان و عربستان به واکنش وا دارند و طیف‌هایی از جوانان مسلمانان ساکن اروپا را دچار توهم بازآفرینی خلافت اسلامی کنند و با به نمایش گذاشتن قساوت و بیرحمی، داعش را نماد اسلام معرفی نمایند. (ادامه…)