سرمقاله
محمد عسلی
صلح مسلح یا جنگ
بعد از جنگ جهانی دوم که میلیون‌ها نفر از مردم بی‌گناه و با گناه از طرفین متحدین و متفقین کشته شدند و خانه‌ها، کارخانه‌ها، خیابان‌ها و بسیاری از مکان‌های شهری و روستایی بر اثر بمباران‌ها خراب شدند و شکست و پیروزی‌های دروغین امید حیات را از مردمان سلب نمود، متفقین بر آن شدند تا برای ایجاد صلح زمزمه محبت ساز کنند و کشورهای شکست‌خورده را مدیریت نمایند. آلمان دو پاره شد و هر یک تحت قیمومیت آمریکا و روسیه در آمد. ژاپن تحت سیطره آمریکا به میدان رقابت سرمایه‌گذاران و استعمار کارگران سختکوش ژاپنی تبدیل شد. ایتالیا پس از موسولینی نیز به گونه دیگری از محوریت سیاسی و اقتصادی باز ایستاد، امپراطوری عثمانی نیز که شیرازه‌ی آن در جنگ جهانی اول از هم پاشیده شده بود، تکه تکه شد و کشورهای نفت‌خیز خلیج فارس به جز عراق که تحت نفوذ روس‌ها قرار گرفت بقیه تسلیم کارتل‌ها و سرمایه‌گذاران آمریکایی شدند به گونه‌ای که پس از گذشت ۷۰ سال هنوز عربستان، امارات، کویت، قطر، عمان و حتی عراق قادر به دفاع از خود در برابر تهاجمات همسایگان و یا کشورهای غربی نیستند. (ادامه…)