سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
دورنمای همزیستی جهانی
همواره این پرسش وجود داشته و دارد که اگر بنا باشد زمانی شاهد حکومت جهانی باشیم، مسأله‌ی همزیستی مسالمت‌آمیز فارغ از ادعاهای تاریخی در بحث تعیین حریم ملت‌ها مطرح خواهد بود یا اینکه حکومت جهانی از انعطاف و قابلیتی برخوردار است که می‌تواند ضمن احترام به ادعاهای تاریخی، میراث فرهنگی و همچنین تنوع زبان و عادات اجتماعی عینیت یابد. در حال حاضر شرایط حاکم بر جهان پس از خروج از حالت چند قطبی و گردش به سمت یک قطبی مجدداً تحت تأثیر تحولات سیاسی و خصوصاً اقتصادی رویکردی چند جانبه گرایانه پیدا کرده است.
حذف بسیاری از زبان‌های بومی، استحاله‌ی فرهنگی که بیشتر خرده فرهنگ‌ها را نشانه می‌گیرد، نمود وحدت رویه‌ای غیرقابل انکار در واکنش به رویدادها تحت تأثیر وسایل نوین ارتباطی و امپراتوری‌های رسانه‌ای، سمت‌دهی به رویکردهای اجتماعی با دستاویزهایی نظیر رنگ سال، مد سال و همچنین تلاش برای جهانی کردن برخی مناسبت‌ها با حذف آیین‌های بومی، ایجاد پیوندهای عاطفی بین شاخصه‌های فرهنگ هلنی و رفتار مردمانی که خارج از این دایره‌ی فرهنگی قرار دارند و … از جمله دغدغه‌هایی است که در جوامع بازخاسته‌ای نظیر ایران مورد توجه قرار گرفته است. (ادامه…)