سرمقاله محمد عسلی ۲۵ آبان ۱۳۹۹

یارب از ابر هدایت برسان بارانی

حکمت متعالی از تجلی اندیشه خداوندی، آفرینش را چنان قانومند کرده است که هر سببی را مسببی و هر معلولی را علتی است. انسان که صفت اشرفیت را در ذات و کمال نصیب شده موجودی صاحب اراده است در اینکه: این کنم یا آن کنم. اما در تکوین به حسب زمان و مکان، هوش و خلاقیت او را اختیاری نیست. همانند آفتاب، ابر، باران، آب و هر نام و نشانی از موجودات که در شرایطی ظهور و بروز دارند.
انسان از پس میلیونها سال اینک در شرایطی قرار گرفته که علاوه بر ابزارسازی رو به کمال به لحاظ هوش و آگاهی های تجربی و علمی توانسته در مدیریت حقیقی و مجازی با حضور و بدون حضور در محل کار اجتماعات و ملت های پرجمعیتی را مدیریت و نیازهای آنان را با کمک و همکاری خودشان تأمین و مدیریت کند. (ادامه…)