سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۲۴ آبان ۱۳۹۹
چه دشوار است

بسیاری از سالمندان و ریش سفیدها به یاد نمی آورند که شاهد بیماری واگیر دار و کشنده ای نظیر کوویید ۱۹ بوده اند . این بیماری به گواهی تاریخ هیچ شباهتی به امراضی مانند آبله ، سرخک ، دیفتری ، وبا و سایر بیماری های شناخته شده ندارد . شاید یکی از دلایل دامن زدن به این ذهنیت که ممکن است عوامل غیرطبیعی و انسانی در تولید چنین ویروسی دخیل باشند نیز همین ویژگی های منحصر به فرد است . طبیعی است که در این میان نیز عده ای چنین پدیده ای را به عوامل متافیزیکی نسبت دهند که نفی و اثبات آن به این سادگی نیست . در واقع شرایط موجود به ما اجازه نمی دهد که موضوع پیشگیری و درمان را از اولویت خارج کرده و به چنین موضوعات حاشیه ای بپردازیم . آنچه ذهن گردانندگان جوامع بشری را در سراسر جهان درگیر کرده پیدا کردن راهی برای نجات مردم از خطرات و پیامدهای کروناست . تا جایی که حتی رویدادهای سیاسی و علمی و اجتماعی نظیر آموزش ، کار ، برگزاری نمایشگاه های هنری ، صنعتی و همایش ها و کنسرت ها و سینما و تئاتر و بزرگداشت ها به مناسبت های گوناگون از حالت حضوری خارج شده و به صورت ویبنار و آنلاین برگزار می شود اما این پرسش کماکان مطرح است که چرا با توجه به آمار ابتلای بالای مردم کشورمان و مرگ و میر فراوان به نسبت جمعیت هنوز هم شاهد تداوم تحریم ها ، کمبود دارو و در اولویت بودن برخی موضوعات دیگر هستیم . چون پاسخ این پرسش بر عهده ی من نیست به سرعت از آن عبور می کنم و به موضوع دوم می پردازم . (ادامه…)