سرمقاله محمد عسلی ۱۸ آذر ۱۳۹۹
پس از باران و آسیب پذیری ها

باران هم مانند خودمان خاصیت افراط و تفریطی دارد. گاه آنچنان می بارد که رحمت را به زحمت تبدیل می کند و گاه چنان خسیس و کم که از ترس خشکسالی ها پیوسته دستمان به سوی آسمان بلند است.
ما هم مثل بارانیم زمانی از دروازه بیرون نمی رویم و وقتی هم از سوراخ سوزن عبور می کنیم همانند باران که اگر میلش باشد در کویر هم چنان می بارد که سیل راه می اندازد. سالهاست شاهد سیل های بنیان کن هستیم، چنانکه از در و دیوار خانه ها هم وارد می شود و اتومبیل های ریز و درشت را می بلعد و خسارات مالی و جانی بسیار به بار می آورد. اما هنوز هم هر سال در موضع دفاعی به درد چه کنم گرفتار می شویم.
چه بایدمان کرد در این تکرار اشتباه مدیریتی بی حاصل و نارضایتی هایی که به آن دامن می زنیم. بررسی های باستان شناسی حکایت از آن دارند که ۲۵۰۰ سال قبل تخت جمشید دارای فاضلاب و اگو زیرزمینی بوده و علیرغم اینکه در کنار و دامنه های کوه احداث شده هیچ سیلی آن را تهدید نمی کرده است. (ادامه…)