سرمقاله محمد عسلی ۷ دی ۱۳۹۹
تعارض اقتصاد سنتی با اقتصاد صنعتی

قبل از ورود ماشین و صنعت برق به ایران، آنچه در کسب روزی و گردش چرخ اقتصاد تعیین کننده بود زمین، آب و ابزار تولید دستی و گاو و گوسفند و اولاغ بود و دام پروری.
در واقع مهارت های دستی و توان جسمی برای بهره گیری از ابزار تولید دست ساز نیروهای مولد به حساب می آمدند.
کشاورزان و باغداران نان، میوه، سوخت و وسیله پوشش فراهم می کردند و زنان علاوه بر کمک به امور کشاورزی به امور خانه داری، قالی بافی، شیردوشی و حتی نگهبانی از گوسفندان به معنای امروزی آن چوپانی هم دل مشغول بودند.
این فعالیت های سنتی هر چند سختی های بسیاری در پی داشت اما مردان و زنان را به لحاظ توانایی جسمی و پرهیز از فربهی و چاقی آماده به کار می کرد.
هرچند به علت بعضی بیماری های مسری و عدم رعایت بهداشت عمومی مرگ و میر نوزادان و کودکان نسبت به امروز بسیار زیاد بود اما به علت ازدواج در سنین پائین زنان زایمان های سالانه داشتند و به نوعی جبران مرگ و میرهای زودرس می شد. (ادامه…)