سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۷ بهمن ۱۳۹۹
زندگی در پشت نقاب ها

از مردمی که مهمترین دغدغه ی آنها دستیابی به روغن مایع و خرید تخم مرغ به قیمت منصفانه است نباید انتظار داشت که دغدغه ی کتابخوانی داشته باشند یا از قدرت تصمیم گیری صحیح در زمان مشارکت های ملی برخوردار باشند ! واقع امر این است که تنزل دغدغه ها برای جامعه ای که باید رو به رشد باشد گامی به عقب محسوب می شود . ماجرای مهریه و حواشی آن را در نظر بگیرید که چگونه با ایجاد گره های زنجیره ای به کلافی سردرگم تبدیل شده و همه را آسیمه سر کرده است و پیشنهادهای محیرالعقولی برای عبور از این گذرگاه مخاطره آمیز ارائه می شود که حتی مسکن هم نیست چه رسد به این که درمان کننده باشد . معلوم نیست در گذشته های نه چندان دور که عقل و شعور و ادعای مردم و گردانندگان امور در این حد و اندازه ها هم نبوده ، برای خلوت کردن راهرو دادگاه ها از زنان متقاضی طلاق و مردان جان به سر شده چه می کردند ؟! بنده خدایی می گفت : وقتی نقش مردم را در رتق و فتق امور از آنها می گیریم و برای حصول اطمینان از حسن انجام کارها به قانون و بخشنامه متوسل می شویم و قوانین چالش برانگیزی وضع می کنیم که راه گریز فراوانی دارد و قانون می خواهد جای عرف را بگیرد ، کار به جایی می کشد که برای نگهداری زندانیان مهریه و مشکلات خانوادگی و تامین امنیت روانی فرزندان طلاق زیر درخت چکنم می نشینیم ! (ادامه…)