سرمقاله محمد عسلی ۲۶ بهمن ۱۳۹۹
فسادزدائی ساختاری

دزدی که فریاد می زند: آی دزد!
و رشوه گیری که وظیفه اش مقابله و برخورد با رشوه دهی و رشوه گیری است و فاسدی که بر علیه فساد سخنرانی غرایی افاده می فرماید. تشخیص سره از ناسره را سخت می کند.
قدرت فی نفسه مطالبه گران را به جان هم می اندازد. جنایت، جنگ، ستمگری و فساد از قدرت طلبی نشأت می گیرد. زمان و مکان آن به گذشته و حال و آینده برمی گردد. شاید هم به هبوط آدم صفی و بعد از آن.
با مروری بر تجربه های تاریخی، دین باوری پیوسته عاملی درونی برای پرهیز از فساد بوده است که بازتاب بیرونی آن اخلاقمداری است مشروط بر آنکه مروجان و پیشوایان دینی اسوه حسنه و سرمشقی نیکو برای مریدان باشند. فساد در همه جا بالقوه هست و به کشور خاصی مربوط نمی شود. شرایط نامطلوب به فساد دامن می زند و آن را بالفعل می کند. (ادامه…)