سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۴ شهریور ۱۴۰۰
سرنوشتی دردناک

تغییر فرد و جامعه اگرچه رابطه ای مستقیم با یکدیگر دارند اما الزاما همزمان صورت نمی گیرند . این که یک فرد بتواند ظرف چند سال با کسب علم و دانش و تجربه خود را متحول کند امکان پذیر است ولی تغییر جامعه این گونه نیست زیرا جامعه از افرادی تشکیل می شود که هر کدام در مرتبه ای از دانش و تجربه و سطح فکر و ذوق و سلیقه قراردارند . لذا یک فرد با احساس تغییر در خودش نمی تواند انتظار داشته باشد که جامعه نیز مطابق میل او رفتار کند . وقتی فردی متحول می شود اما جامعه ای که در آن زیست می کند همچنان بر مدار پیشین می چرخد ادامه ی زندگی برای او دشوار می شود . چنین فردی گزینه های گوناگونی پیش رو دارد یکی این که مهاجرت کند و جامعه ای را برای زندگی انتخاب کند که برای پیشبرد اهدافش با مشکلات زیادی روبرو نباشد و یا این که به تلاش برای تغییر جامعه دست بزند که کار ساده ای نیست . معمولا کسانی که به دنبال تغییر در جامعه هستند ابتدا به سراغ همفکران خود می روند و بر همین اساس شاهد تشکیل گروه های همفکر هستیم . اعضای گروه های همفکر تحمل کژتابی ها را برای سایر اعضاء امکان پذیر می سازند و به همان میزان که به تعدادشان افزوده می شود امیدواری شان به تغییر در جامعه افزایش می یابد . (ادامه…)