سرمقاله “اسماعیل عسلی” ۲۲ آبان ۱۴۰۰

رقابت همگانی

وقتی از زاویه ای خاص به زندگی نگاه می کنیم اولین چیزی که بیش از سایر چیزها چشم ما را می گیرد و توجه ما را به خود جلب می کند رقابتی است که در همه جا وجود دارد. آدمی از زمانی که چشم به روی دنیا باز می کند در واقع پا به میدان رقابت برای سازگاری با محیط و شرایط می گذارد و اگر نتواند خود را با شرایط و محیط سازگار کند یا می میرد و یا به جایی نخواهد رسید .تا اینجای قضیه همه چیز بر محور غریزه ، ژنتیک و طبیعت می چرخد اما به موازات رشد عقلی و معنوی انسان ها، بعدها این رقابت به موضوعات گوناگون از جمله دانش و فرهنگ و هنر و جامعه و اقتصاد و سیاست تسری پیدا می کند. انسان ها وقتی در قالب خانواده و گروه های اجتماعی و صنفی و ملی و منطقه ای قرار می گیرند پا به عرصه ی رقابت های جدی تر می گذارند که نتیجه ی طبیعی آن افزایش کیفیت زندگی است . (ادامه…)