سرمقاله “اسماعیل عسلی” ۱۳ دی ۱۴۰۰
زخم نابجایی ها

هر یک از طبقات اجتماعی ویژگی ها و رفتاری دارند که مقایسه ی کارکرد آن ها با کارکرد سایر طبقات اجتماعی منجر به دسته بندی آنها از جهات گوناگون می شود . عرف و قانون ، تنظیم کننده ی مناسبات بین طبقات اجتماعی است و طبیعتا انتظار از هر طبقه ای با نگاه به جایگاه عرفی و قانونی آن شکل می گیرد . جای گیری در هر طبقه ای جدای از ارزش گذاری های یکسان مبتنی بر حقوق شهروندی و انسانی با در نظر گرفتن ثروت ، تخصص و سواد و همچنین درآمدزایی و کارآفرینی و تعلق صنفی صورت می گیرد و هر طبقه ای متناسب با ظرفیتی که برای پذیرش جایگاه خود دارد در مسیر تاب آوری و رشد قرار می گیرد. تاب آوری هر فردی بستگی زیادی به پذیرش عادلانه بودن شرایط در بحث توزیع ثروت و امکانات فراخور تلاش ، نبوغ و ارزش گذاری کار او دارد . در واقع این عدالت فراگیر اجتماعی است که تعیین کننده ی میزان تاب آوری آحاد مردم است .
. آنچه موجب می شود که ما شاهد بروز رفتارهایی مغایر با ویژگی های طبقاتی باشیم ، جابجایی هایی است که به دنبال بحران ها و تحولات شتابزده اجتماعی و سیاسی ، جنگ و کم رنگ شدن نقش قانون در تنظیم مناسبات اجتماعی صورت می گیرد . (ادامه…)