سرمقاله
اسماعیل عسلی
آن سوی اتفاق
اگر بگوییم تمامی انسان¬ها به نوعی در انتظار بروز شرایط بهتر به سر می-برند سخنی به گزافه نگفته¬ایم چرا که انتظار زاییده¬ی نارضایتی از وضعیت موجود است و در این روزگار وانفسا کیست که از آنچه بر او و سایر انسان-ها می¬گذرد راضی باشد. تنها تفاوت منتظران ساکن روی این کره¬ی خاکی از غرب تا شرق جهان، در کم و کیف انتظار آنهاست. هیچ سرزمینی نیست که اثری از بی¬عدالتی و ظلم در آن نباشد.
بت¬پرستی کماکان رواج دارد با این تفاوت که مرده¬ها و انسان¬ها جای بت-های سنگی و چوبی را گرفته¬اند. پایان بردگی دروغی شاخدار است که هیچ عاقلی آن را باور نمی¬کند زیرا اگر چه بردگی در هیچ قانون مدونی مورد تایید قرار نگرفته اما آثار وجودی آن را در هر جایی می¬توان یافت. از کسی که ایمانش را برده¬ی خود ساخته و وسیله¬ی درآمدزایی قرار داده تا کسی که تن¬فروشان را برده¬وار از جایی به جایی دیگر منتقل می¬کند، تا آن که مردم را برده و مطیع خویش می¬خواهد تا کسی که تصور می¬کند فرزندانش باید غلام حلقه به گوش او باشند و حتی کشورهایی که دم از توسعه یافتگی فرهنگی می¬زنند اما ساکنان برخی از کشورها را برده¬ی خود می¬دانند. در واقع ما در عصر جاهلیت مدرن زندگی می¬کنیم و اغلب گرفتار چیزی هستیم که از آن می¬گریزیم. به همین دلیل راحتی را فدای راحتی می کنیم و از ترس مرگ به خودکشی تن می¬دهیم و در حالی که از رفتار و افکار خود بت ساخته¬ایم، بت¬پرستی را به سخره می گیریم. (ادامه…)

سرمقاله
پاسخی به این همه پرسش!
اسماعیل عسلی
حزن و اندوه فرانسوی ها از آتش گرفتن کلیسای نوتردام به عنوان یکی از شاخصه های فرهنگی اروپا وواکنش سران کشورهای اروپایی و آمریکا به این رویداد که موجب گردید مکرون سخنرانی خود پیرامون بحران کنونی فرانسه را به زمانی دیگر موکول کند نشان می دهد آسیب دیدن یک اثر تاریخی که سالانه ۱۳ میلیون بازدید کننده داشته تا چه اندازه برای فرانسوی ها حائز اهمیت است . واکنش های صورت گرفته به این واقعه بیش از آن که جنبه ی احساسی و دینی داشته باشد از منظر فرهنگی و اقتصادی در خور اعتناست. نباید فراموش کرد که فرانسه با جذب سالانه ۸۳ میلیون گردشگر میلیاردها دلار درآمد کسب می کند و مثلث برج ایفل ، موزه ی لوور و کلیسای نوتردام از جمله کانون های مهم جذب گردشگر در فرانسه هستند . متاسفانه بی تدبیری ، بی لیاقتی و بی اعتنایی به منافع ملی و تنگ نظری های معطوف به حساسیت های متوهمانه و ارتجاعی موجب گردیده که صنعت گردشگری در ایران در مقایسه با کشورهای هم طراز از لحاظ ظرفیت های گوناگون گردشگری ، محلی از اعراب نداشته باشد در حالی که با توجه به درآمد ۱۵۰۰ دلاری ایران به ازای هر گردشگر می توان مدعی شد که هر گردشگر ۳۰ برابر یک بشکه ی نفت درآمد زایی دارد کما این که ترکیه هفت برابر درآمد نفتی ایران از محل گردشگری کسب درآمد می کند . صنعت گردشگری به اندازه ای درآمدزاست که حتی برخی از کشورهای آفریقایی که فاقد آثار باستانی وتاریخی هستند با دعوت از گردشگران برای بازدید از صحراهای سوزان به بهانه ی دیدن یک گونه ی کمیاب جانوری و گیاهی میلیون ها دلار درآمد کسب می کنند . اما ایران به عنوان یکی از پنج کشوری که خاستگاه تمدن بشری محسوب می شود و در کنار یونان و مصر و چین و هند و عراق قرار می گیرد و قدمت برخی از آثار و ابنیه های تاریخی اش به بیش از شش هزار سال می رسد می تواند سالانه میعادگاه میلیون ها گردشگر باشد . (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
جناب استاندار بخوانند
بهترین جواب به آمریکا
امام جمعه کازرون در خطبه نماز جمعه اخیر گفت بهترین جواب به آمریکا حل مشکلات کشور است. بی¬شک این مهمترین موضوعی است که نجات کشور به آن وابسته است و مردم هم جز این نمی خواهند که مشکلاتشان حل شود.
سوال؟
ما چه مشکلی داریم؟
به نظر می رسد عمده مشکل کشور ما از دیرباز تاکنون مدیریت هرمی است. مدیریتی که ضابطه مند نیست و بیشتر رابطه مند است. مدیریتی که در آن خلاقیت، هوشمندی، دانش¬آوری و مسئولیت پذیری کم است. بیشتر مدیران بر این باورند که کار جهادی می کنند به واقع راست هم می گویند. از وقت خانواده و تفریح و استراحت هم برای رتق و فتق امور مردم استفاده می کنند اما آنچه مهم است نتیجه است نتیجه¬ای که نه چندان مقبول است و نه چندان مطلوب و بعضا پر از اشتباه است. ببینیم کدام مدیران را بیشتر تشویق کرده ایم مدیرانی که چراغ اتاق کارشان تا نیمه های شب روشن بوده و گاه پشت میز کار خوابشان برده! آیا مدیریت یعنی این؟ (ادامه…)