سرمقاله
محمد عسلی
آقای نماینده دقیقاً کجایی؟
از آن همه نمایندگان مردم فارس که در حیاتند فقط یک نفر را می‌شناسم که بعد از اتمام دوران نمایندگی در شیراز به کار تدریس در دانشگاه مشغول است و از بقیه یا خبر ندارم و یا اگر خبری دارم در تهران و سایر مراکز کلانشهرها به کار بازرگانی، تجارت، مشاوره و سمت‌های آنچنانی مشغولند.
شاید به این دلیل که یکی از آنها بعد از اتمام دوران نمایندگی گزارش مثبتی از کارنامه عملکردی خود نداشته و یا اگر داشته نفعی به فارس و فارسیان نرسانده است. نمی‌دانم، شاید بقیه نمایندگان دیگر مجلس شورای اسلامی هم در محل زادگاه و یا حوزه انتخابیه خود نباشند.
و اما بعد:
هر چند از ابتدای تأسیس مجلس شورای اسلامی که عمر آن قریب چهل سال است بسیاری از سخنرانی‌های آتشین نمایندگان را شنیده و تصاویر آنها را در صفحه جادویی تلویزیون دیده‌ایم.
اما دریغ از یک سخنرانی نمایندگان فارس که اثری مثبت بر برنامه‌ریزی‌های کشوری گذاشته باشد.
از آنچه تاکنون خبری کرده و انعکاس داده‌ایم حضور بعضی از نمایندگان در مراسمی بوده که شخصیتی به شیراز آمده و یا کلنگ‌زنی پروژه‌ای را خبری کرده‌اند. (ادامه…)

سرمقاله اسماعیل عسلی / سردبیر

گذرگاه باریک
این روزها کمتر کشوری در دنیا یافت میشود که به شکل صوری یا به معنای واقعی حداقل در برخی زمینهها به انتخابات تن نداده باشد چرا که از منظر افکار عمومی رأی مردم مهمترین شاخص مشروعیت به حساب میآید؛ اما از آنجایی که در برخی از جوامع ظرفیت فرهنگی لازم برای تحقق یک انتخابات واقعی و آزاد وجود ندارد و رسوبات بر جای مانده از استبداد اجازه رشد به شاخصهای اصلی توسعه در ابعاد اجتماعی و سیاسی نمیدهد، انتخابات بیشتر به یک قاشق خالی شباهت پیدا میکند که در دهان گرسنگان عدالت و دموکراسی میگذارند. نمونهی چنین انتخاباتی را در برخی از کشورهای عربی میبینیم که با گذراندن نامزدها از فیلترهای چند لایه عملاً انتخابات را به مراسمی متکافانه و تصنعی برای انتصاب افراد وابسته به خود تبدیل میکنند یا این که با محدود کردن انتخابات به شوراهای شهری سطح توقع مردم از خود را پایین نگه میدارند. خلاف چنین روندی را در جوامع توسعه یافته شاهد هستیم هر چند در آنجا نیز نمیتوان با قاطعیت از آرمانی بودن انتخابات سخن گفت چرا که میتوان با بهرهگیری از ترفندهای نهفته مبتنی بر تأثیرگذاری اغفالکنندهی سلبریتیها یا سوءاستفاده از آزمندی عمومی نسبت به برخی رفتارهای تصنعی سمت و سوی آرای مردم را تغییر داد.
در ایران اما با حاکمیت شرایط بینابینی مواجه هستیم به طوری که از یک سو تخطئه کردن تمامی منتخبین مردم و یا شایسته قلمداد نمودن همهی آنها چندان به انصاف نزدیک نیست! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
آیا ۲۸ مرداد دیگری در راه است؟
در آخرین روزهای اسفند ۱۳۳۰ به گزارش مجله کاویان آخرین جلسه مذاکرات اعضای کمیسیون مختلط نفت و نمایندگان بانک بین‌المللی که طی آن شکست و قطع مذاکرات مسلم گردید. «دکتر شایگان از اینکه آخر، انگلیس طماع و سرسخت ذره‌ای از نظر اولیه‌اش عدول نکرد چنان عصبانی و مأیوس است که سر خود را به میز تکیه داده است و دکتر متین دفتری نیز پیوسته سیگار می‌کشد. گارنر رئیس هیأت نمایندگی بانک بین‌المللی پس از هفته‌ها مذاکرات بی‌اساس از دکتر مصدق خداحافظی کرد…»
و اما بعد:
دولت مردمی و ملی مرحوم دکتر محمد مصدق با گذر از تنگناهای مالی، فشارهای اقتصادی بحران کمبود قند و شکر و تلاش انگلیس برای پالایش نفت حوزه خلیج فارس در پالایشگاه‌هایی که قرار ساخت آن را با کشورهای استرالیا، آلمان غربی و انگلیس گذاشت تهدیدی رسمی را علیه پالایشگاه آبادان اعمال نمود و با تحریک مردم افغانستان با انتشار کتابی مجعول سعی در تحریک دولت و ملت افغانستان برای ناامن کردن مرزها نمود. (ادامه…)