یادداشت
محمد عسلی
و این چنین شد عصر متولد شد و زنده ماند
تولد یک روزنامه که بتواند بیست سال تمام بدون وقفه منتشر شود به تولد نوزادی می ‌ماند که حیات و مرگش قابل پیش بینی نیست، زشت و زیبا بودنش هم چندان نمی‌ توان تخمین زد، اینکه تا چه اندازه مقبول طبع مخاطبان می‌شود و یا کسی منتظر چنین تولدی هست یا نه؟ در این عالم وانفسا جای بحث دارد.
اگر خود را پدر روزنامه ‌ای بدانم که حالا بیست ساله است و چونان جوان برومند سر از توی سرها درآورده، قطعاً مادرش نمی‌ تواند چاپخانه باشد.
نطفه‌ بندی روزنامه عصر مردم نخست با یک اندیشه ادبی- فرهنگی آغاز شد وقتی نویسندگان و شاعران پیشکسوت شیراز را به منزل دعوت کردم که به یاریم بشتابند تصورم این بود که صفحات روزنامه را از دل نوشته ها پر کنم، اما وقتی به گذشته های دور اندیشه داشتم سنگ نبشه ها مقابلم بود و چون به جهان برمی گشتم دستم خالی می ماند از وعده های عملی نشده، گویی همه مدعیان روزنامه نگاران بالقوه بودند اما کلمه ای از نوک قلممان نمی چکد جز تعدادی که از انگشتان دست بیش نبودند. به نظرم خیلی خوب و پر و پیمان شروع نکردیم. چون تجربه اندکی داشتیم در نوشتن. فکر می کردم به تجربه ده سال سرپرستی روزنامه کیهان در فارس کافی باشد. اما همان روزهای اول معلوم شد که هر کدام از ما ۵ نفر اعضای اولیه تحریریه، دستمایه هایمان عشق بود و دیگر هیچ. سرمایه ای هم به حد کفایت نداشتیم جز اندک پس اندازی ماحصل سی سال معلمی که وجه آن به بهای کاغذ رفت و نیمی از آنها تل انبار شد روی دلمان تا پدر بگوید: «نکند آتش جهنمت شود»
امروز که می اندیشم به آن سخن دلسوزانه می بینیم که اگر آتش جهنممان نشود، آتش دلمان شده است…
و اما بعد: (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
راهنمای آیندگان
قیام امام حسین (ع) اگر چه همانگونه که بارها در مسیر حرکت خود به کوفه فرموده بودند با هدف اصلاح در انحرافاتی که در دین جدش ایجاد کرده بودند صورت گرفت اما با برداشت‌های یکسانی دنبال نشد و پس از ایشان کسانی که دستاویزی مردم‌پسندانه برای داعیه خلافت نداشتند، خود را به این ریسمان آویختند تا برای آشکار ساختن نیات پنهان خویش که تا آن زمان با وجود شخصیت بزرگی چون حسین ابن علی (ع) جرأت ابرازش را نداشتند، گام بردارند. از این رو شیعیان و پیروان واقعی امام حسین (ع) حق داشتند نسبت به قیام‌ها و شورش‌هایی که پس از ماجرای کربلا شکل گرفت با دیده‌ی تردید بنگرند. کسانی که مظلومیت امام حسین (ع) در کربلا را دستمایه‌ی مخالفت با تداوم حکومت یزید و امویان قرار دادند اغلب با انگیزه دستیابی به قدرت پا در چنین میدانی گذاشتند. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
جایگاه بایسته‌ی مجلس
با اعلام تاریخ ثبت نام نامزدهای نمایندگی مجلس زنگ آغاز این ماراتن سیاسی عملاً نواخته شد، هر چند التهاب و هیجان انتخابات در ایران پلکانی است و هنوز تا روزهای اوج‌گیری گفتمان‌های انتخاباتی و گپ و گفت‌های مردمی در این خصوص ۳ ماهی وقت باقی است. از جمله دغدغه¬های کسانی که قصد نمایندگی در مجلس را دارند این است که چه بگوییم تا توجه مردم و رأی آنها را به خود جلب کنیم. دلیل آن هم روشن است چرا که نمایندگان ده دوره قبل کشتزار ذهن مردم را با شعارهایی ماندگار و فراموش ناشدنی شیار کرده¬اند و آن قدر انتظارات مردم را از مجلس و انقلاب و نظام و دولت بالا برده¬اند که بودجه¬ی جهانی هم پاسخگوی آن نیست چه رسد به این که بخواهند با بودجه¬های قطره¬چکانی تحریم دیده و بعضاً آب¬رفته و ناخنک خورده، مدینه¬ی فاضله¬ای بسازند که چشم جهانیان را خیره کند.
بر هیچ کس پوشیده نیست که ساختار آسیب¬دیده اداری کشور به اعتراف کارشناسان و مسئولین دولتی، مستعد مسئولیت¬گریزی، رانت¬خواری و اختلاس است، اقتصاد بیمار وابسته به نفت به یک تحریم هم بند نیست، همچنین تعدد پروژه¬های نیمه¬تمام، چالش¬های اجتماعی ناشی از فقر و تبعات خشکسالی و کاستی¬های دیگر به اندازه¬ای ذهن و زبان مردم را به خود مشغول کرده که هر چه از عمر مجلس می¬گذرد خشنود کردن مردم از عملکرد نمایندگان دشوارتر می¬شود. (ادامه…)