سرمقاله محمد عسلی ۵ مرداد ۱۴۰۰
برای امام علی(ع)

چشم گشودی به سرزمینی که آفتاب در رویش کویر نورافشانی می کرد برای مردمانی که در سه خصلت خلاصه می شدند. زن، شمشیر و شراب.
در سرزمینی که ارزش دست ساخته های بشر آن روز از دختر بچه های زنده به گور سپرده بیشتر می بودند و تعظیم و تکریم در باور جاهلیت بزرگان اقوام مخصوص بت ها بود و بت نه فقط در هُبل، غزا و…. خلاصه می شد بلکه شیوخ عرب کثیر اولاد، کثیر السن، کثیر علم و کثیرالنسوان هر کدام برای خود بتی بودند که بردگان را به فرمان داشتند.
چشم گشودی درون سرزمینی که آب، خون بهای تشنه ها بود بر سر چاهی که شمشیر در استفاده از آن حرف اول را می زد. چونان پیامبر(ص) طعم غریبی را در کودکی چشیدی و از چنان اقبالی برخوردار بودی که تربیت را از پیامبر(ص) آموختی و در جبران هر آنچه از آن عزیز به تو رسید کم نگذاشتی. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۴ مرداد ۱۴۰۰
جای خالی برخی سنت های فراموش شده

توجه به سنت و اصولی که گذشتگان ما به آن باورمند بوده اند در برخی موارد شایسته و منطقی است و در مواردی نیز باید با توجه به تغییر و تحولات اجتناب ناپذیرصورت گرفته به حکم زمانه تن داد و فراخور شرایطی که پیش می آید به اقتضادی آنچه مصلحت ایجاب می کند تصمیم گیری کرد . برای مثال گذشتگان ما به دلیل قرار گرفتن ایران در سرزمینی خشک و نیمه خشک شیوه های عاقلانه ای برای بهره گیری از آب را به کار می گرفتند و تلاش می کردند با حفر صدها کیلومتر قنات ، آب را با بهره گیری از شیب زمین و نه زور و فشار به کشتزارها برسانند و یا برای آشامیدن و پخت غذا و شستشو مورد استفاده قرار دهند . نیاکان ما به این ترتیب ظرف هزاران سال توانسته اند در برابر خشکسالی های بزرگ دوام بیاورند و از خطراتی نظیر کم آبی و فرونشست زمین و آلوده شدن آبها در امان بمانند ؛ اما اینک قنات ها اغلب تخریب شده و از حیز انتفاع ساقط گردیده و در بهترین وضعیت به عنوان میراث فرهنگی مورد بازدید قرار می گیرند . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۳ مرداد ۱۴۰۰
شهداء امنیت و اما و اگرها

در روزگاری که بیماری کرونا همه گیر و دامنگیر شده و آثار تحریمهای ظالمانه آمریکا بیش از پیش خود را نشان می دهد و خشکسالی های پیاپی موجب کم آبی و بی آبی در اکثر نقاط کشور شده و اعتراضات مردمی خوزستان و بعضی شهرهای لرستان به علت کمبود آب از یک سو و از سویی دیگر تورم و گرانی و کاهش ارزش پول ملی قوز بالای قوز است.
دولت و ملت راه چاره ای می جویند تا از این چهار مصیبت رها شوند. تنها امنیت است که مردم را به بهبود اوضاع دلخوش کرده و امیدآفرین است که اگر این امنیت هم نبود وضعیتی بهتر از افغانستان، عراق و سوریه نداشتیم زیرا دشمنان ایران از همان زمان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون بیکار ننشسته و تمام تلاش های خود را به کار گرفته اند تا همین را هم از ما بگیرند و ایران را ایرانستان کنند.
سهم شهداء امنیت که از جان مایه گذاشته اند تا گرگ های حریص و روباه های مکار نتوانند در صفوف متحد مردم رخنه کرده و نظام امنیتی کشور را از هم بپاشاند، سهم بزرگی است که بی شک بدون حمایت و قدرشناسی مردم هیچ مجاهدت و تلاشی به ثمر نمی نشیند.
و اما بعد؛ (ادامه…)