سرمقاله سردبیر اسماعیل ۳۱ خرداد ۱۴۰۰
از گفتمان ملی تا گفتمان منطقه ای و جهانی

از آنجایی که به دنبال انتخاب آیت الله رئیسی به عنوان رئیس قوه ی مجریه با اکثریتی در خور اعتنا ، دیگر شائبه ی عدم همسویی قوا به عنوان مانعی در مسیر اداره ی کشور مطرح نیست لذا انتظار می رود با نگاه هرمی به همگرایی مورد نیاز برای جلوگیری از اتلاف نیرو و کاهش هزینه های ناشی از چانه زنی بر سر تعیین اولویت ها ، دستیابی به گفتمان فراگیرمولفه های اصلی موثر در تصمیم گیری های کلان دور از دسترس نباشد . گفتمانی که قاعدتا از راس هرم به سمت قاعده حرکت کرده و در نهایت به گفتمانی ملی تبدیل خواهد شد . گفتمانی با محوریت متقاعد سازی برای رسیدن به راهکاری مشترک که اتفاق نظر بر سر مولفه های تشکیل دهنده ی آن همگرایی تمامی آحاد جامعه اعم از مسئولین و مردم را رقم خواهد زد . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۳۰ خرداد ۱۴۰۰
حماسه حضوری هوشمندانه

از لقمان پرسیدند ادب از که آموختی؟ گفت از بی ادبان! گفتند چگونه؟ گفت هر آنچه آنان کردند عکس آنها انجام دادم…»
این مطلب را در کتاب فارسی مقطع ابتدایی به سال ۱۳۳۷ خواندم و تا به امروز آن را تداعی نکرده بودم.
حکایت لقمان، حکایت حضور مردم ما در صحنه انتخابات بود که هر آنچه رسانه های بیگانه تلاش کردند تا مردم ایران را از شرکت در انتخابات بازدارند، مردم برعکس بر حضور خود مصمم شدند.
نتیجه انتخابات اعلام شد. هرچند بعضی از واجدین شرایط به پای صندوق های رأی نیامدند اما همانند گذشته همان تعداد که آمدند کافی بود تا درسی به دشمنان انقلاب داده شود که نمی توان در خارج نشست و برای ملتی حماسه ساز فرمان صادر کرد. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۲۹ خرداد ۱۴۰۰
داستان ظرف و مظروف

به نظر می رسد اولین پیام و دستاورد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ، خاطر نشان کردن لزوم دقت نظر در ارائه ی تعریف از مردم باشد . این مشکل نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان مطرح است که آیا مردم تمامی شهروندان یک کشور را شامل می شود یا به اکثریت آنها اطلاق می گردد. بر مبنای چنین تعریفی است که قانون نوشته شده برای مردم لباس مقبولیت بر تن می کند . زمانی که در جریان انتخابات ، کسانی برای ایفای نقش نمایندگی ، ریاست جمهوری ،عضویت در شورای شهر و همچنین مجلس خبرگان از مردم اجازه خدمتگزاری می گیرند باید بدانند که مردم چه کسانی هستند . (ادامه…)