سرمقاله محمد عسلی ۱۸ فروردین ۱۴۰۰
ایدئولوژی و امنیت

هیچ جامعه ای بدون ایدئولوژی، قانونمندی و نظام به امنیت نمی رسد. ایدئولوژی همان باور و اعتقاد راهبردی است که از آن قانون و نظم بیرون می آید. باورهای دینی از هر نوعی که باشند ضمانت اجرائی شان در خودشان است.
جنگ بدون پشتوانه باور به پیروزی به هرج و مرج تبدیل می شود و نتایج آن هرچه باشد وحدت جامعه را خدشه دار می کند.
مسلمانان در جنگ بدر پیروزی را در دو خواسته به دست آوردند. شکست دشمن که موجب تقویت روحیه و باور آنها شد و کسب غنائمی که قدرت نظامی و مالی آنها را افزایش داد.
نتیجه آنکه پیامبر(ص) توانست در حفظ وحدت و تقویت باور مسلمانان نوظهور با موفقیت و قاطعیت عمل کند.
انقلاب اسلامی ایران از دو مقوله قدرت پیروزی در جنگ نظامی و قدرت مالی در تسلط بر کشور بهره مند شد. (ادامه…)

یادداشت طنز سردبیر اسماعیل عسلی ۱۷ فروردین ۱۴۰۰
قرار و مدار بز چرونی

ننه ی سلندر مونده بود که چیکار بکنه ، از یک طرف خرج وباسیر شوهرش کمرشکن شده بود و از اون طرف هم برای عروس کردن دخترش تو بکش بکش کرونا دنبال پول قلنبه بود تا جهیزیه بخره . نمی دونست چه خاکی به سرش بریزه ، سر در گریبون ، زانوی غم بغل گرفته بود که یهو پری خانم همسایه ی دیوار به دیوار کله ی پتی سرزده هل خورد تو حیاط خونه و گفت : ننه ی سلندر سلام ، میگم والله ، آقو منوچهر بز خریده که پیش پای منیژه و بچه هاش که برای گشت و گذار نوروزی رفتن ترکیه قربونی کنه ، دیروز خبر آوردن که موج چهارم کرونا راه افتاده و از زمین و هوا راه بند اومده و معلوم نیست کی برمیگردن !
ننه ی سلندر گفت : حالو میگی من چیکار کنم ؟ پری خانم این پا و اون پا می کرد و حرفش تو گلوش گیر کرده بود و نمی دونست چیطوری به زبون بیاره ولی به هر بدبختی بود دو تا نفس عمیق کشید و گفت: هر جوری که حساب می کنم می بینم تو این وضع گرونی نمیتونم برای این زبون بسته علف و گندم و جو بخرم ، بز بیچاره از گشنگی لته کهنه به دندون می کشه ، می خواستم ببینم میشه ما با شما قول و قرار بز چرونی بگذاریم ، البته من هم سرم تو حسابه و یه جوری جبران می کنم ! (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۶ فروردین ۱۳۹۹
مرده پرستی و اما و اگرها

مقایسه وضعیت گذشته های دور با امروز بدون توجه به شرایط و تغییراتی که بشر در طول قرنها به خود دیده و تحولاتی که در معیارهای فرهنگی و ارزشی ایجاد شده چندان مقرون به قضاوت صحیح نیست. مضافاً آنکه بعضی کاربران فضاهای مجازی بدون توجه به عمق تحولات تاریخی به زعم خود براساس شنیده ها مطالبی را با شور و احساس قلمی می کنند.
به عنوان مثال ذکر خیر رشادت ها و شجاعت های سرداران نامی ایران در مقطع کنونی بدون توجه به مجاهدت های سرداران بنام فعلی نوعی عقب ماندگی ذهنی را تداعی می کند.
یادآوری میهن پرستی و ذکر شجاعت های سردارانی مانند آریو برزن، سورنا، یعقوب لیث صفاری، طاهر ذوالیمینین و امثالهم گرچه گذری و نظری به میراث های نظامی گذشته است و موجب مباهات می باشد اما وسیله قرار دادن آنها برای مخالفت و کوبیدن سرداران بنام فعلی در حوزه های نظامی، امنیتی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نوعی غرض ورزی و واپسگرایی است.
اگر آریو برزن در دربند فارس مقابل اسکندر و لشکریانش ایستاد و نهایتا به شهادت رسید، سردار شهید سلیمانی عمری را در میدان های جنگ با داعش سپری کرد و در واقع حکومتی که به نام اسلام و با توحش تمام زن و مرد و کودک و نوجوان را سر می برید و شعارش «النصر فی الرعب» بود را شکست داد و به خاک مذلت کشانید. (ادامه…)