سرمقاله
محمد عسلی
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟
رایت امام حسین (ع) در این محرم هم بر فراز کوی و برزن، مغازه‏ها و خیابان‏ها و مهم‏تر از همه بر فراز قلب‏های دوستدار حسین (ع) به اهتزاز درآمده است و به سنت همیشگی در مساجد و حسینیه‏ها و تکایا مراسم سوگواری و سینه‏‏زنی بر پا شده است. رسانه‏ها هم از این شور و حال به دور نیستند و هر کدام به سهم خود و با بضاعتی که دارند خود را در برگزاری هر چه بهتر مراسم عزاداری و یادآوری حماسه‏های کربلا سهیم و شریک می‏کنند.
و اما بعد:
هر آنچه این نهضت جاودانه را در تاریخ و دل شیعیان حسینی زنده و جاوید کرده است. نخست پیام عاشوراست و دوم مظلومیت سرور آزادگان و ۷۲ تن از یاران اوست.
اول پیام امام حسین (ع) تأسی به سنت پیامبر اسلام (ص) در حق‏گویی و حق‏طلبی است و مبارزه با ظالم و ستمگر است به هر بهایی در هر شرایطی و با هر توانی.
بعد از گذشت قرن‏ها توسل به سنت اصیل اسلامی که همان سنت امام حسین (ع) است مردم مسلمان ایران توانستند رژیم ستمشاهی را براندازند و جمهوری اسلامی را بنا نهند. دلاوران مسلمان ایرانی با باور عاشورایی توانستند دشمن بعثی را از سرزمین‏های اشغالی برانند و در جنگ تحمیلی ۸ ساله به صدام سیلی بزنند.
پیام دوم امام حسین (ع) عمل به تکلیف بود؛ هر چند نتیجه آن نهضت به ظاهر شکست در جنگ بود اما روسیاهی و شکست نهایی برای یزید و سران لشکرش رقم خورد. (ادامه…)