سرمقاله
اسماعیل عسلی
تبسّم خدا
اگر گشت و گذاری در تاریخ اجتماعی ایران داشته باشیم در می یابیم که امور این خطه از دیرباز تاکنون بر محور اندیشه های خیرخواهانه ی نیکوکاران استوار گردیده است. در همین شیراز خودمان صدها مدرسه، ده ها بیمارستان، آسایشگاه روانی، مسجد، کتابخانه، بوستان و باغ، سقاخانه، قنات، آب انبار، کاروانسرا، زورخانه، حمام، ورزشگاه و بنیادهای خیریه به همت کسانی که آرزوی خدمتگزاری جاودانه و بدون بازنشستگی به این مردم را داشته اند تأسیس گردیده و حتی رادمردانی در همین شیراز پیدا شده اند که هزینه ی لوله کشی آب آشامیدنی مردم را برای اولین بار از جیب خود پرداخت کرده اند و نام و یادشان ورد زبان مردم است و مردم همواره از کسانی مانند نمازی و خلیلی به عنوان شخصیت های مورد احترام شیرازی ها و ایرانی ها و حتی جهانیان یاد می کنند. چرا می گوییم جهانیان زیرا در همین دبیرستان و هنرستان نمازی دانش آموزان و هنرآموزانی تربیت شدند که بعدها ادامه تحصیل دادند و به مدارج بالای تحصیلی رسیدند و در لباس پزشک، فیلسوف و دانشمند و معمار و هنرمند به جامعه ی بشری خدمت کردند. (ادامه…)
- سه شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۶
- سرمقاله