سرمقاله
اسماعیل عسلی
مشکل کجاست؟!
برجسته‌ترین شاخصه‌ای که شیعه را از سایر مذاهب اسلامی متمایز می‌کند و به عنوان یکی از اصول حکومت مطرح می‌شود عدالت است. این شاخصه هم در سنت پیامبر(ص) و تعالیم قرآنی، هم در حکومت پنج ساله‌ی علی(ع) و هم در کلام معصومین تجلی داشته است. در قرآن کریم هدف از بعثت پیامبران و آوردن کتاب و میزان، برقراری عدالت توصیف شده است. کلید واژه‌ی انقلاب، هم در شعارها و هم در ایده‌پردازی‌ها رعایت عدل و انصاف بوده است. دکتر علی شریعتی و استاد شهید مرتضی مطهری که از تأثیرگذارترین تئوریسین‌های انقلاب بوده‌اند در اغلب آثار خود غفلت از عدالت را موجب انحراف از معیارها و ارزش‌های دینی قلمداد کرده‌اند. اصولاً مردم در ابتدای پیروزی انقلاب به دلیل دوری متشرعین و گروه‌های مذهبی از مسئولیت‌های اجرایی، شناخت عمیقی از توانایی آنها برای اداره‌ی کشور نداشته‌اند و دلیل روی آوردن به جمهوری اسلامی نیز تصویری بود که از نحوه‌ی رفتار عادلانه‌ی پیامبر(ص) و حکومت و قضاوت علی(ع) در ذهن داشته‌اند لذا انتظارات آنها از جمهوری اسلامی نیز همواره بر پایه‌ی چنین معیاری استوار بوده است؛ ضمن این که تعریفی که بر اساس آموزه‌های دینی از عدالت ارائه گردیده و همواره بر منابر و محافل مورد تأکید قرار می‌گرفت، عدالت را قرار دادن هر چیزی در جای خود معنا می‌کرد و توقع مردم این بود که پس از جمهوری اسلامی هر کسی و هر چیزی در جای خود قرار گیرد. (ادامه…)