سرمقاله
محمد عسلی
حجاب چهره جان یا حجاب چهره تن؟
۲۱ تیر ماه را در تقویم روز عفاف و حجاب مناسبت داده‌اند آنچه از حجاب در اذهان عمومی معنی پیدا می‌کند حجاب چهره تن است. و آن پوششی است که اندام و موی زنان را می‌پوشاند بدان جهت که تحریک‌آمیز نباشد غافل از آنکه حجاب چهره جان است که به فراموشی رفته و ما را به درد چه کنم در این حال و هوای وانفسا دچار کرده است.
رضا شاه آمد و به تقلید از غرب کشف حجاب را در دستورالعمل سریع و صریح گزمه‌ها قرار داد. عده‌ای از زنان تسلیم شدند و حجاب را برداشتند و عده‌ای هم مقاومت کردند و برنداشتند به باور اسلامی‌شان و سنتی که از آن سهم می‌بردند.
بعد از ده‌ها سال که دوران پهلوی اول و دوم به سر آمد یکی از انگیزه‌های مردم مسلمان ایران در پای نهادن به عرصه زورآوری بر علیه نظام شاهنشاهی همین عمل رضاه شاه بود که انفعال ایجاد نموده، آزادی زنان را محدود کرده بود.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در ترویج و تأیید حجاب اسلامی مسئولان کوشش‌ها نمودند تا همگان به آن تن در دهند. نخست حجاب اسلامی با مقاومت‌های کمتری روبه‌رو شد و همگان خواسته و ناخواسته پوشش حجاب اسلامی را پذیرا شدند اما شرایط به گونه‌ای رقم خورد که رسانه‌های خارجی و بعضاً مخالفان داخلی بر علیه حجاب اسلامی قد علم کردند. القای آزادی زنان در پوشش، عده‌ای را بر آن داشته تا روسری از سر بردارند و با آن به مخالفت برخیزند. به هر بهانه و دلیلی که بیشتر جنبه سیاسی پیدا کرده تا دینی و مذهبی و اخلاقی.
به تجربه ثابت شده هر امر خیر یا شری که جنبه سیاسی به خود می‌گیرد در مقاطع مختلف تاریخی و سیاسی دستاویزی می‌شود برای اعتراض و به عنوان یک اصل اخلاقی یا دینی نهادینه نمی‌شود. (ادامه…)