سرمقاله
محمد عسلی
مردم چه میخواهند؟
مردم انقلابی و مسلمان ایران در طول ۴۰ سال حرکت انقلابی به منظور تحقق اهداف استقلالطلبانه و آزادیهای مشروع و مقابله با استبداد و استعمار و استثمار حاضر نیستند تبعیض، رانتخواری، توصیهطلبی، اعمال نفوذ، پارتیبازی و آقازادگیهای عذابآور اقتصادی را بپذیرند.
فساد از هر نوع آن که همانند شبکههای موریانهای در بدنه ادارات و نهادها رخنه کرده زمینه و شرایط آلودگیهای جمعی را فراهم نموده است.
باور مردم به عملکرد مدیران دچار تردید و تضعیف است به گونهای که ریاکاری و دروغ گویی از قباحت افتاده و به قول برزویه طبیب در مقدمه کلیله و دمنه «میبینم که کارهای زمانه میل به ادبار دارند و چنانستی که گویی خیرات مردم را وداع کردستی. افعال ستوده و اخلاق پسندیده مردوس گشته و راه راست بسته و طریق ضلالت گشاده و عدل ناپیدا و جور ظاهر، و علم متروک و جهل مطلوب لوم و دنائت مستولی و کرم و مروت منزوی. دوستیها ضعیف و عداوتها قوی، نیکمردان رنجور و مستذل و شریران فائق و محترم، دروغ مؤثر و مثمر و راستی مردود و مهجور. حق منهزم و باطل مظفر، متابعت هوا سنت مطبوع و ضایع گردانیدن احکام خرد، طریق مشروع و مظلوم محق ذلیل و ظالم مبطل عزیز، حرص غالب و قناعت مغلوب و عالم غدار بدین معانی شادمان و به حصول این ابواب تازه و خندان و …»
و اما بعد: (ادامه…)
- جمعه ۱۲ مرداد ۱۳۹۷
- سرمقاله