سرمقاله
محمد عسلی
انسان‌های درجه یک و انسان‌های درجه دو
نگاه غربی‌ها به هر دلیل هیچگاه به اصالت انسان بدون تقسیم‌بندی جغرافیایی نبوده است علی‌رغم ادعای انسان‌محوری که زمینه علم‌گرایی را رونق داده است و خدا را از اخلاق و باور آنان بیرون رانده، انسان شرقی و جنوبی برای کشورهای پیشرفته همان انسان غربی نیست.
زیرا برای حفظ منافع مادی خیلی سریع و راحت در شرق و جنوب و بعضاً شمال زمین جنگ راه می‌اندازند و زن و کودک، پیر و جوان برایشان فرقی نمی‌کند که در زیر آتش خمپاره‌ها هلاک شوند و یا با موشک هواپیمای مسافربری ایران را ساقط نمایند.
بعد از جنگ جهانی دوم که متفقین پیروز جهان دوقطبی را رقم زدند و به صورت ظاهر تمامیت ارضی کشورها را به رسمیت شناختند و نوید صلح را در بوق و کرنای رسانه‌ها دمیدند بواقع جنگی تمام نشدنی به تمامی ملت‌های به اصطلاح عقب افتاده از تمدن ماشینی تحمیل نمودند و آن جنگ وابستگی و دلبستگی به غرب و دستاوردهای صنعتی و فرهنگی و اقتصادی آنها بوده است تا به قول بوش پسر رئیس جمهور اسبق آمریکا در یک قضیه قرار بگیرند که:
یا با ما هستند و یا بر علیه ما هستند…
پس همگان باید بپذیرند که انسان درجه دو هستند. انسان درجه دو از دید آمریکا و اروپا یعنی همین مسافران هواپیمای مسافربری ایران که می‌توان آن را با یک فرمان به قعر آب‌های خلیج فارس فرستاد و آه و ناله و فریاد و شکایت هم به جایی نرسد و افکار عمومی و اذهان خفته هیچ انسان درجه یکی تحت تأثیر قرار نگیرد.
و اما بعد: (ادامه…)